Kaybetmeye Alışan İnsanlara Bu Yazı

Defalarca kaybetttim,

Defalarca kazandığım zanettiğim an kaybettim.

Kaybettmeye alışmak o kadar zor oldu ki çünkü en sevdiğiniz şeyleri kaybedince gerçekten çok zor oluyor bunu anlatmaya ihtiyacda duymuyorum çünkü her insan birşeyi kaybetmiştir

Sevgilisini annesi babasını çok sevdiği birini ablası abisini

Hepimiz bir şeylerimizi kaybediyoruz bu hayatta ama been şunu öğrendiğim hiç bir şey senin ''nefes'' almandan daha kıymetli değil hayattından ne olursa olsun

Sabah gözlerini açabiliyorsan hiç bir şey için daha geç değil.

Yani ben kaybediyorum şu hayatta ne işim var demeyin

Herşeye herkese inat gülmekten eğlenmekten gezmekten en önemlisi mutlu olmaktan vazgeçmeyin

Asıl bunu yapamadığınız an kaybedensinizdir

Ben herşeyi en gizli yerime atarım kimse görmez acılarımı zaaflarımı

Biliyorum çünkü insanlara o yönümü gösterirsem

Daha fazla acı çekicem

Daha fazla üzülücem

Kendinizi sevin

Ben çirkinim bu erkek/kız bana bakmaz demeyin şu hayata bir kez geliyorsunuz. Onda da sizin değerinizi bilen insanlarla olun

Zaten o insan senin dış görünüşüne önem vericekse o hiç bir zaman tamamen senin olmayacaktır bırak bir insana ruhunu sevsin bırak o adam senin sabahları uyandığında o makyajsız saçın basın dağılmış halini sevsin

Önemlisi o adam senin saçlarını kestirmene sebep olmasın

Ve ne olursa olsun herşey güzel olucak diyebilmeli insan ne kadar sağ ayağınızın sol ayağınıza güveni kalmamış olsa bile yürümeyi yol alabilmeyi bişeyleri bırakabilmeyi önüne bakabilmeyi bilmeli insan bunu yapmazsınız ne kadar insanların üstünde olun yalnız kaldığınız an ne oldu şimdi dediğiniz an kaybedensin

En üstte olsanız bile . Vazgeçmeyi bilmeli insan.