Boş Mezar ve Tek Kurşun

Kopyalanması-herhangi bir yerde, yazarın bilgisi dışında paylaşılması yasaktır!

Diğer 4 Bölüm için BURAYA TIKLAYIN!

Soluk soluğa kalmıştı. Hala koşuyordu. Sokağın sonunu görene kadar koştu. Arkasına baktığında hiçbir iz, hiç kimse yoktu. Rahatladığını hissetse de korku doluydu bütün bedeni. Adımlarını sakinleşmek ve dinlenebilmek için yavaş yavaş atmaya başladı. Karşıdaki büyük caddeyi görüyordu. Oraya çok az bir mesafesi kalmıştı.

Birden siyah, spor bir araba döndü ve Elçin'in üzerine üzerine geliyordu.

Zaten yorgun olan adımları, bedeni, ciğerleri, kalbi, kendini kilitleyecekti. Koşamıyordu. Kasları bile ona karşı geliyordu. Dinlenmek istiyorlar, yanıyorlar, acıyorlardı.

Araba, tam ona çarpacak kadar yaklaştıktan sonra durdu. Birkaç milim daha hareket etse, Elçin'i ezip geçmişti. Arabadan bir tane adam çıktı. Siyah gözlükleri ve giydiği siyah takım elbiseyle, bir ajanı andırıyordu sanki.

Elçin, bacaklarını hissedemiyordu. Korkuyla, şaşkınlıkla ve yorgunluğun etkisiyle, dizlerinin üzerine düştü. Acımıştı.

"Kendin mi kalkarsın, yoksa ben mi kaldırayım?" dedi, adam.

"Sen kimsin?"

Adam kolundan kavradı ve sertçe çekiştirerek Elçin'i yerden kaldırdı. Arabanın arka kapısını açtı ve onu zorla içeriye itti.

"Sesini çıkarsan seni gebertirim!" dedi.

Kapıyı kapattı ve şoför koltuğunun yanına oturdu.

"Bas, gidiyoruz. Patronu alacağız." dedi, yanındaki şoföre.

"Ne oluyor burda? Siz kimsinizzz?!"

Adam, arkasını döndü ve Elçin'e baktı. Sinirlendiğini; Sıktığı dişlerinden ve yumruğundan anlamak zor olmamıştı, Elçin için.

"Kızım beni sinirlendirme! Kapa çeneni! Zaten planın içine ettin, senin yüzünden biz azar işitiyoruz mk!"

"Bu yaptığınız suç!!!"

"Şöyle bir bak bakalım, biz kanun adamı gibi mi duruyoruz?"

Elçin, hızla camı açmak için tuşa bastı. Cam açılır, açılmaz..

"İMDAAAAAAAT!" diye, son gücüyle bağırmaya başladı.

Adam camı kapattı. Arkasına döndü tekrar.

"O dilini koparmadan önce sus!" diye, bağırdı. Bağırmak hafif kalırdı. Adam resmen kükremişti. öyle korkunç bir sesti ki, Elçin kulaklarını kapattı. Gözyaşları yanaklarını yalıyordu.

Araba birden durdu. Arbanın önüne bir adam çıktı. Elçin, yüzünü göremiyordu. Yavaş yavaş yaklaşmaya başladı. Arabanın arka kapısını açtı ve Elçin'in yanına oturdu.

Yeşil kapşonunu görünce, Elçin istemsizce çığlık attı.

Adam, oldukça sakin görünüyordu. Yüzüne maske geçirmişti. Elindeki bond çantayı öndeki adama usulca uzattı. Eliyle 'gidelim' işareti yaptı ve araba tekrar hareket etmeye başladı. Kafasını sol tarafına çevirdi, Elçin'e bakıyordu. Elini kaldırdı ve saçlarını okşamaya başladı.

"Bırak beni!" dedi, korkuyla.

Adam ise hiçbir şey yapmıyordu. Elini yavaşça çekti. Sağ tarafına döndü ve dışarıyı izlemeye başladı.

"Beni nereye götürüyorsunuz, bırakın beni?!" diye, bağırdı.

"Sessiz ol." dedi, sakince.

Dakikalar Sonra...

Hiç kimseden, herhangi bir ses çıkmıyordu. Kapşonlu adam da aynı şekilde suspus oturuyordu. Ortam öyle sessizdi ki, bu sessizlik adamlardan daha korkunçtu. Elçin, ağzını açmaya ve bağırmaya cesaret edemiyor sadece sessiz sessiz ağlıyordu.

Araba 30-40 dk yolculuğun ardından durdu.

Kapşonlu adam arabadan indi ve etrafında bir tur atıp, Elçin'in tarafındaki sol kapıyı açtı. Kolundan tuttu ve onu çekiştirerek dışarıya çıkardı.

"Bırak beni!"

Etrafa bakındı; Mezarlığa gelmişlerdi. Etraf oldukça ıssız, sessiz ve gündüz olmasına rağmen korkunçtu da.

"Arkana bakmadan, sadece yürü!" dedi, adam.

Sesi, sanki bir radyodan, bir robottan çıkıyormuşçasına cızırtılı ve boğuk çıkmıştı. Muhtemelen özel bir sistemle sesini değiştiriyordu. Elçin'in kolunda sıkıca tutup, gözlerine biraz bakındıktan sonra arkasına çevirdi. Kolunu arkasından kıvırmış tutuyordu.

"Bırak beni!!" diye debelense de adamın gücü karşısında, zayıf ve cılız vücudu hiçbir şekilde kurtulamıyordu.

Sırtına dayanan şeyi fark etmesiyle birden buz kestiğini hissetti. Adam sırtına silah dayamıştı. Konuşmuyordu. Sadece ite ite Elçin'i mezarlığın içine doğru yönlendiriyordu.

Elçin'in attığı her adım; Titrek, korkak ve beraberinde soğuk terler döktürüyordu.

Boş bir mezarın başına varana kadar yürüdüler ve adam birden durdu.

"Bana ne yapacaksın? Lütfen beni öldürme! Ben sana ne yaptım ki?!"

"Diz çök!" dedi, adam.

Silahı, yavaşça ensesine değdirip, saçlarının arasından geçirip, kafasına dayadı. Elçin, yavaşça boş mezarın başında diz çöktü. Çok korkuyordu. Hayli derin bir çukurdu. Adam onu yavaşça itse ve çukura düşse, çabalasa da tekrar çıkması zor olurdu.

Korkuyla ağlıyordu.

"Burası kimin mezarı olabilir?!" dedi, saçlarından çekerek.

"Bilm..bilmiyorum!" Hıçkırıkları git gide artıyordu.

"Biliyorsun!"

Muhtemelen kendisi için kazılmıştı. Bir insanın, kendi mezarını gözleriyle görmesi, arkasında bir silah dayalı olması, kaçamayacak olması, ne kadar korkunçsa; Elçin de öylesine çok korkuyordu.

"Rus ruletini bilir misin?"

"Evet."

"Güzel.. Bu silahın içinde, sadece tek bir kurşun var. Şanslıysan, kurtulacaksın ama eğer şanssızsan." durdu. "Bumm!" siye bir ses çıkardı.

Elçin birden irkildi.

"Korkuyor musun?" dedi.

"Evettt."

"Benim ne istediğimi anlayabildin mi?"

"Beni öldürmek?!"

"İstediğimi almadan, seni öldürmeyeceğim. Senden ne istiyorum?!" dedi, bağırarak. Silahı kafasına sertçe bastırdı. Elçin'in canını yakıyordu.

"Bilmiyorum, ben hiçbir şey bilmiyorum!"

"Zeki olduğunu düşünüyordum! Neden hala bulamıyorsun, neden anlamıyorsun?"

Elçin'in kafasında türlü sorular, sonuçlar, planlar, düşünceler..Hepsi fink atıyordu. Bu adam ne istiyordu? Anlamak imkansızdı.

"Beni mi istiyorsun?" dedi, titrek sesiyle.

"Evet."

"Neden ama neden ben?"

"Sana aşığım!"

Elçin, bu cevabı beklemiyordu. Evet adamın psikopat olduğu, kendisine bir şekilde bağlı olduğunu düşünmüştü ama yine de bu cevap onu şaşırtmıştı.

"O zaman bırak beni, birlikte mutlu olalım! Neden böyle bir şey yapıyorsun?!"

"Bırakırsam kaçıp gideceksin, biliyorum."

"Sözzz bırak beni kaçmam!"

Adam, silahını daha da belirtmek ister gibi kafasına tekrar bastırdı. Biraz daha bastırsa, kafasında küçük bir delik açılması kaçınılmaz olacaktı.

"Sana güvenebilir miyim?"

"Güven bana. Bırak şu silahı oturup sakince konuşalım, lütfen."

"İçindeki kurşun heba olsun istemiyorum. Beni anlıyorsun değil mi?"

Kısacası, kaçarsan öleceksin! demek istiyordu. Kalbinin ritmi git gide hızlanmaya başladı. Kaçmayı düşünerek söylemişti her şeyi. Bu saçma blöfe, 5 yaşındaki çocuğun bile inanmayacağını biliyordu oysa...

"Anlıyorum."

Silahı, tekrar sırtına doğru indirdi.

"Ayağa kalk!"

Elçin, titrek bacaklarına ve kaybettiği gücüne rağmen yavaşça ve korkarak ayağa kalktı. Hala adama sırtı dönüktü. Sırtına dayalı silah olmasa, çoktan dönüp, yüzüne bakmıştı.

"Sorularıma doğru cevap vereceksin! Anlaşıldı mı?!"

"E.evet.!"

"Anne ve babanın adı ne?!"

Bu soruyu beklemiyordu. Hem de hiç. Ne alakaydı ki? Yalan söyleyecekti. Onlara zarar gelirse, ölürdü.

"Ümit ve Ayşen" dedi, titrek sesiyle.

"Mezarına girmek için bu kadar hevesli olduğunu tahmin etmezdim!"

Adam, sırtındaki silahı sertçe kemiğine vurdu. Acıyordu..

"Sana, bana doğruları söyle dedim!"

"Hayır, söylemeyeceğim!"

"Yalanı hiç sevmediğimi söylemiş miydim?"

"Yalan söylediğimi nereden biliyorsun?!"

"Sence, ben seni durduk yere mi seçtim?"

"Onlara ne yapacaksın! Ben zaten seninleyim, onları rahat bırak!"

"Kes sesini! Sadece sorduklarıma cevap ver! Daha önce hiç sevgilin oldu mu?!"

Sevgili? Mert aklına geldi hemen.

"Hayır." dedi, ürkek sesiyle.

"Ya Mert? Ya Burak? Ya Emre? Ya Mert'ten sonrakiler? Bunlar neydi?!"

Burak ve Emre, Mert'ten önce sevgili olduğu iki isimdi. Ama öyle çocukçaydı ki, zaten iki ilişkisinin toplam süresi, Mert ile sevgili oldukları dönemin, 4/1 oluyordu.

"Sen..bunları nasıl biliyorsun?" dedi, yutkunarak.

İçindeki şüphe tohumları tekrar filizlendi. Bu Mert'ten başkası olamazdı. Muhtemelen, Elçin'i korkutmaya çalışıyordu.

"Çevrendekileri senden daha iyi tanıyorum ve artık son sorum...Senden ne istiyorum?"

"Bilmiyorum.. bu sorunun cevabı sende gizli!"

"Dzzzt! Yanlış cevap! Yazık oldu güzelim, hem sana hem de kurşuna." dedi ve tetiği çekti.

Birkaç saniye sonra bir silah sesi yankılandı.

Ağaçlarda ötüşen kuşlar korkuyla uçarken, bir beden sessizce yere yığıldı...

@HayalleriOlanLady

@sizofrenkarinca

@bilmiyorumdedim

@yarenbirsen

Özel etiketler atılmıştır :)