Karadeniz'de Bir Cennet; İğneada

Ey sen, artık sakinleşen! Tufan dalgalarında usulca oynaşan o yalnız gemi sen misin? Deniz ılık, hava soğuk ve günün başlangıç saatleri şimdi . Soğuk ve sıcağın göğüs göğüse çarpıştığı yerden bulut bebekler kalkıyor havaya usul usul. Günün ilk saatleri sarhoslar için mahmurluk saatleridir. Dalgalar eğilip bükülmüyor, İğneada kıyılarında..

Dalgalar ayağa kalkmış, yaşam ayağa kalkmış, mezgit,ahtapot, inci, midyenin içindeki yaratıklar ayağa kalkmış, denizimiz ayağa kalkmış. Bizim denizimiz, Karadeniz'imiz, canımız karşılıyor; Kastro kıyıları, ak kayalık onu kucaklıyor.

Ormana git! Korkuyu düşünme, yaralanmayi düşünme, parçalanmayı düşünme. Ormana git! Orada şefkat vardır, acımak vardır. As engelleri, citleri, tel örgüleri, vahşi orman seni bekliyor.

Düşünce bir orman gibidir.Esen rüzgarlarda bir o yana bir bu yana savrulan yapraklar gibi.