İnsanlardan Nefret Etme Sebebim

Lise hayatımın başlaması ile başladı her şey..Çirkin biri olduğum yüzüme karşı ilk söglendiginde 16 yaşındaydım..Ilk zamanlar aldırış etmezdim sonralar artmaya başladı bu durumlar...Zayıf,kolay etkilenen bir kişiliğe sahibim ne yazıkki..bunu birazda çocukken fazla dayak yememe bağlıyorum..Ve haliyle söglenenlerden,her haraketimde alay konusu olmamdan dolayı derslerimi bile okuyamaz hala gelmiştim..Intihar etmeyi bile düşünmüştüm kaç kez..Kısır döngü gibiydi her şey..Alay konusu oldukca her defasında insanlardan daha çok nefret ediyor ve daha içine kapanık biri oluyodum..Karakterimin çok güzel olması,merhametli olmama rağmen bu tavırları görüyordum..

Ve bende bir birinin ardınca hatalar yapmaya başladım..Tipsiz,igrenc biri olduğuma ve kimsenin beni sevmeyeceyine o kadar inanmıştımki..Ilk bana aşık birini görünce(ogle sandığım)yelkenleri suya indirdim..sanki onunla teselli buluyordum.Ama beni kandırdığının,küçük kardeşime göz diken bir sapık olduğunun farkında bile değildim..Bunu kardeşimden ogrenir ogrenmez beynimden vuruldum sanki..

Aşk duygum,sevme duygumuda çaldılar benden..Kirlendi hislerim..Ünide istedigim yeri kazanamadım..Hep derler ya insanlar dış görünüşe fikir vermez,önemli olan iç dünyan.Hepsi fasa fiso.Hele kadınsan ancak dış görünüşe göre değer kazanırsın..Ne zaman bir insanla dış görünüşü yüzünden alay etseler hep o yıllar gelir aklıma..İşte buda benim hikayem..şu an sosyal fobiden tedavi oluyorum..psikolojik rahatsızlığım var..Ve benim böyle olmamım nedeni insanlar.