Bir Ülke İstiyorum Hatta Bir Dünya...

Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket, bizim.

diye söylüyor Davet şiirinde Nazım Hikmet. Ayrım yapmıyor. Hepimiz kardeşiz diyor arkadaşız. Bazen düşünüyorum da biz kardeş olduğumuzu unutmuşuz. Ne acılar çektiğimizi ve barışa ne kadar ihtiyaç duyduğumuzu. Bunun yerine gündelik hesaplar ve şahsi çıkarlar peşine düşmüşüz. İnsanları sevmek için onalara yardım etmek için nedenlere ihtiyaç duymuşuz. İnsanlık kavramını unutup kendimizi farklı şekilde tanımlara gitmişiz. Şu milletinim bu dindenim bu ırktanım demişiz. Böldükçe bölmüş parçaladıkça parçalamışız.

Oysa ihtiyaç duyduğumuz tek şey barıştı. Ve birazcık anlayış . . Çünkü:

Sadece sevgiydi insanı yaşatan .. Kin değil nefret hiç değil.

Bir ülke hatta bir dünya istiyorum.

-Herkesin onurlaca yaşadığı, kimsenin ezilmediği horlanmadığı . .

-İnsanların ırklarına göre değerlendirilmediği aksine farklılıkların zenginlik ve şans olduğunun bilincinde

-Hakaretsiz, küfürsüz, aşağılamasız bir yaşam. . . Sevginin bizi birleştirmek için yeteceği

-Ön yargıların olmadığı herkese bir şans ve tercih hakkı tanındığı

-Herkesin evrendeki yıldızlar kadar eşit ama bir o kadar özgür olduğu

-Herkesin yaratılmış her canlıya merhamet gösterdiği insanların öldürülmediği, çocukların açlığa mahkum olmadıkları yardım etmek için nedenlere duyulmayan

-Artık siyasilerin ve devletlerin için vatandaşların ölmediği asıl arzunun devletin devamlılığı değil de insanların mutluluğu olduğu

-Radikalizmin her terlüsünün yok olduğu her renkten, tenden cinsiyetten, fikirden ve yaşam biçiminden insanın olduğu kimsenin kıyafetinden dolayı aşağılanmadığı, ırkından dolayı küçümsenmediği, hastalığından,engellinden dolayı alay edilmediği bir ülke hatta dünya istiyorum.

-Güçlü olmanın artık silah üreterek değil de insanları gülümseterek kalpleri kazanarak fark edildiği

-Her türlü ırkçılığın, faşizmin, mezhepçiliğin, ulusalcılığın, caniliğin kısaca onursuz ve şerefisz ne kadar fikir varsa hepsinin, varlıkların en değerlisi bir deyişle de gözbebeği olan insan tarafından sevgi ve hoşgörü sopasıyla dövüldüğü bir dünya istiyorum.

Gökkuşağı tek renk olsaydı güzel olur muydu bu kadar hayran hayran bakar mıydık ona ? Hiç sanmıyor. Öyleyse hadi gelin hepimiz küçük bir gök kuşağı olalım. Kendimizi tek bir renk çiftine boğmak siyah-beyaz yaşamak yerine insanlara hakaret etmek onları düşman görmek yerine empati kuralım anlamaya çabalayalım. Konuşmadan önce dinleyelim. Hayatın güzelliklerini görelim :)

Bir kalp oluşturmak için ihtiyaç duyduğumuz tek şey iki el çok mu zor sizce ? Renklerimiz farklı olabilir inançlarımız kıyafetlerimiz ve ırklarda ama kalbimiz ortak sanırım özümüze dönme vakti geldi de çoktan geçiyor :)

Mevlanın dediği gibi duvarlara hüketmek yerine kalplere hükmedildiği bir yaşam

Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
İster kafir, ister mecusi,
İster puta tapan ol yine gel, ,
Bizim dergahımız, ümitsizlik dergahı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...
Şu toprağa sevgiden başka bir tohum ekmeyiz,
Şu tertemiz tarlaya sevgiden başka bir tohum ekmeyiz biz...
Beri gel, beri ! Daha da beri ! Niceye şu yol vuruculuk ?
Mademki sen bensin, ben de senim, niceye şu senlik benlik...
Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız!
Bizim mezarımız âriflerin gönüllerindedir.

Şimdi soralım kendimize hangisi bizim yolumuz ? Sen kendini nereden görmek istiyorsun ?

Okuduğunuz için çok teşekkür ederim. Bazı şeyleri hatırlamanıza hiç değilse bir an için bile olsa düşünmenize neden olduysam ne mutlu bana ! :) Sevgiyle kalın

Arkadaşınız,

ρ-Łσηєłiηєss