Ben bir kadınım...!

Ben bir kadınım..


Ben bir kadınım...doğdumdan itibaren başladı kadınlığım.


Kadındım yeri mi bilecektim. Okumak isteyecektim. Okuyamayacaktım. Çünkü ben bir kadındım.


Ben namustum, ben başkalarının malıydım, başkalarının emanetiydim.


Ben bir kadındım zarım vardı. Çocukken diğerleri tarafından bana öğretilecekti. O en büyük hazinemdi, onu korumak zorundaydım. Korumazsam namussuz olacaktım. Toplum içine çıkamayacaktım. Başım yerde gezecektim. Ailem benden utanacaktı.


Öncelikle düzgün oturmayı öğrenecektim. Kikirdemiycektim, başım yerde gezecektim, pencereden dışarı bakmamam gerekecekti.


Gün gelecek ben büyüyecektim. Bedenim gelişecekti. Göğüslerim çıkacaktı. Kıvrımları oluşacaktı. Ben kıvrımları saklamak zorundaydım. Çünkü erkek denilen bir cins vardı. Onların gözünde açık büfe olarak gözükmemem gerekti.


Ben bir kadındım. Eğer etek giyersem, eğer süslenirsem bana dokunurlardı. Bana laf atacaklardı, taciz edeceklerdi beni ama benim susmam gerekecekti. Çünkü sadece etek giymiş olacaktım ve o tahrik olucaktı ve haklıydı. Benim bedenime dokunmak onun hakkıydı.


Ekmek parası kazanmak isteyecektim. Ayaklarımın üstünde durmak isteyecektim. Bir işe başlayacaktım, yükselmek isteyecektim. Bana teklifte bulunacaklardı, eğer çalışmak istiyorsan altıma yatacaksın diyeceklerdi. Diğer iş arkadaşlarım beni taciz edecekti. Patronum bana her dafasında beni yercesine bakacaktı.


Gün gelecek belime bağlanan kırmızı kurdeleyle evden çıkacaktım. Annem babam artık bizden çıktın sen bu adamın malısın diyeceklerdi. Ömrümü karşıdakini mutlu etmek için harcayacaktım. En küçük cevabımda beni tartaklayacaktı. Beni dövecekti, aşağlayacaktı. Sadece bakkala kolay gelsin dediğim için öldüresiye dövecekti beni. Ayrılmak istediğimde bırakmayacaktı ve birgün bir sokak köşesinde bıçaklanacaktım.


Ben bir kadındım. Gece rahat rahat yüreyemeyecektim. Bir yere oturup rahatça çay içemeyecektim. Boş olan dolmuşlara tek başıma binemeyecektim. Hava kararmadan eve varmak için koşarcasına yürümek zorunda kalacaktım. Biri beni takip ediyor mu diye ayak seslerini paranoyakça dinlemek zorunda kalacaktım.


Gün doğuşunu parkta oturup seyredemeyecektim. Arkadaşlarımla rahatça gezemeyecektim. Yolda yürürken iğrenç ağızlardan çıkan sözlü tacizlere katlanmak zorunda kalacaktım. Toplu taşıma araçlarında kalçama dokunacaklardı. Öğretmenlerim ve akrabalarımdan bile beni ellemek için can atanlarla karşılacaktım.


Dövülecek, itilecek, kakılacaktım.


Ben bir kadındım. Başkasın malı, başkasının namusu, başkasının emanetiydim. Başkalarının tatmin tahtasıydım. Eksik etek doğmuştum, saçım uzun aklım kısaydı..


Ben bir kadınım. Kadınlığım doğduğumdan itibaren başladı...

Ben bir kadınım...!
Cevapla