Buldumcuk Kadın Olmak

Bazı kadın arkadaşlar vardır. Eğer sevgilileri yoksa çok güzel vakit geçirirsiniz. Ama bir sevgili bulduklarında birden burunları havaya dikilir. Adeta buldumcuk olurlar. Bir anda onların aslında ne kadar bağımlı hareket ettiğini görüp şaşırırsınız.

Sürekli erkek arkadaşından bahseder size.

Onunla gittiği filmi sevgilisi seçmiştir, gittikleri lokantayı sevgilisi bulmuştur. Arabasını tamire götürmesi gerekiyordur ve sevgilisinin sanayide o kadar iyi tanıdıkları vardır ki.... Üzerindeki elbiseyi de sevgilisi beğenmiştir. Cep telefonunun modeline sevgilisine danışarak karar vermiştir. Az sonra yanınızdan kalkıp gitmesi gerekiyordur. Neden mi? Çünkü tabi ki sizinle ne kadar görüşeceğine de karışıyordur sevgilisi!

Kadınların en büyük zaaflarından biridir erkeğe hemen teslim olmak.

Bunu da kötü bir düşünceyle yapmayız. Sanırız ki erkeğin duygularını ne kadar okşarsak, ona ne kadar hakimiyet verirsek bize o kadar bağlanacak. Her şeyi sorma, her şey için onay alma gereği duyarız. Hal böyle olunca belki başta “sen bilirsin hayatım” diyen erkek bile bir süre sonra sizi yönetmenin zevkini çıkarmaya başlar. Çünkü erkekler yönetmeyi sever.

Bu kadınlara buldumcuk kadınlar diyoruz.

Bir erkekle birlikteyken o erkeği adeta bir elbise gibi giyiyorlar üstlerine. Yakışmış mı, oturmuş mu, uyumlu mu? Bunları hiç önemsemeden iradelerini teslim ediyorlar.

Ama sonra...

Buse'nin Hikayesi

Buse bu şekilde üç yıllık bir ilişki yaşadı. Hayatının aşkı Hakan’a her şeyiyle tâbi oldu. Onunla sinemaya gittiğinde zaman zaman izlediği filmleri yeniden izlemek zorunda kaldı ama hiç sesini çıkarmadı. Sürekli olarak Hakan’ın yönlendirmeleriyle yaşadı. Bir gün acı bir şekilde Hakan’ın kendisini aldattığını öğrendi ve ondan ayrıldı.

Ancak sorunlar ayrılık acısından daha fazlasını yaşattı Buse’ye. Buse bu üç yıldır o kadar “buldumcuk” olmuştu ki, çevresinde hiç arkadaşı kalmamıştı. Ayrıca evinde bir tadilat sürüyordu ama ustanın telefonu bile yoktu Buse’de. Çünkü bu işleri tamamen Hakan yönetiyordu. Buse eğlenmek ve yemek yemek için gidecek bir mekan bulamıyordu. Çünkü üç yıl boyunca nereye gideceklerine hep Hakan karar vermişti.

Hatta ayrılığın acısını çıkarmak için çıktığı alışverişte bile tökezlemişti Buse. Çünkü her şey için onay beklemeye o kadar alışmıştı ki... Tıpkı bir çocuk gibi tökezliyordu. Bu üç yıl sadece buldumcuk olmuştu ve kendini gerçekleştirememişti.

Buse’nin yaşadığı örneği pek çok kadın yaşıyor ve bunlardan biri sen de olabilirsiniz. Psikolojide buna “kendini gerçekleştirememe sorunu” diyorlar. Kendi gücüne dayanmak yerine sürekli onay ve kabul bekleyen kişiler bir süre sonra yalnız kaldıklarında hayata karşı güvensizleşiyor ve tıpkı bir bebek gibi yalpalıyor.

Bu durumu yaşamamanız için size bir tüyom-var. Kendinize şu soruları sorun.

1-İlişkim başladığından beri arkadaşlarımın sayısında bir düşüş var mı?

2-İlişkim başladığından beri arkadaşlarımın doğum günlerini unuttum mu?

3-Sevgilimle yaptığımız aktivitelerin kaçı tam benim istediğim şekilde gerçekleşti?

Bu sorulara içten yanıtlar verin. Eğer yanıtlarınız içinizi rahatlatmıyorsa o zaman ‘buldumcuk’ olup olmadığınızı bir daha gözden geçirmeniz gerekecek.