Çocuklar ebeveynlerine söz geçirecek kişileri kendi çıkarları doğrultusunda kullanma alışkanlığı edindiğini görüyorum. Çocuğun öz güveni kazanma açısından, Anneanne, babaanne ve dedelerin çocuklar sıkıştığında arka çıkmaları doğru bir davranış mı?
Anneanne, babaanne ve dedelerin çocukların başı sıkıştığında arka çıkmaları doğru mu?
Kesinlikle doğru bir yaklaşım değil. Böyle oldukça çocuk anneyi/babayı saymamaya başlıyor, evde sürekli çocukla ilgilenen biziz kendilerine kolay geliyor ama çok yanlış.
Tabi ki doğru değil. Ama onlarınki de ana yüreği işte. Küçücük kuzularının üzüldüğünü görmeye kıyamıyorlar. Ama bunun çocuklar üzerinde pek çok soruna yol açtığına da bizzat şahit oldum.
Çocukların aile büyüklerine olan sevgisi bu davranışları sayesinde artsa da ebeveynleri arasındaki bağ gittikçe zayıflar. Bu yüzden anne/babanne ve dedelerin bu tür olaylarda sessizliğini koruması gerekir. Arada ziyarete gelebilir, gidebilirler. Ya da gördüklerinde hediyeler vererek çocukların sevgisini kazanabilirler.
Ama anne babanın kurduğu bağa engel olarak bu sevgiyi kazanmamalılar. Tabi ki ponçik yaşlı insanların amacı bu değil, biliyorum. Hatta amaçları da orta yolu bulmak ve çıkabilecek tartışmaları önlemek. Ama maalesef aile büyükleri de dahil olunca durum daha farklı bir boyuta taşınıyor ๑
Babamın babası, babam daha doğmadan vefat etmiş. Kendisini çok merak ediyorum ama görmek ne babama ne bana nasip olmadı. Babaannem soğuk bir insandı rahmetli, arka çıktığı vs hiç olmadı ama severdim. Annemin babası çok bencil, gaddar bir insandı şu an ölüm döşeğinde 3 aydır ben bakıyorum hiç sevgi göremedik. Biraz hovardaydı küçükken annemlerde hiç umrunda olmamış, anneanneme de çok işgence etmiş. Ölmek üzere son zamanları hala daha aksilik peşnde. Anneannem tatlı bi kadın. Sevgisini hep belli etti. Hep hayalimdi onlardan sevgi görmek ama nasip olmadı çok fazla...
doğru tabi. çocuk o, ben bu yaşımda kaçacak liman arıyorum o da arayacak. e dede, anane de o sevgiye karşılıksız kalamaz bu da çok normal. bi öpücüğe neler yapar insan. küçük çocuklardan beklentilere girilmesini anlayamıyorum. bi 10 yıldır çocuk gelişimi sorumluluk vs diye atıp tutuyorlar ama ileride ne olacağını bilen yok. kimsenin elinde 50 yıllık veri yok (genel durumlardan bahsetmiyorum) belki seri katil yetiştiriyolar.
Dogru bulmuyorum. Bu kez her kafadan bir ses cikmis oluyor ve cocuk bunu her seferinde kullanmak istiyor. Ben sadece baba- annenin cocugun yetistirilmesinde soz sahibi olmasindan yanayim. Dedeler neneler kiyamiyolar tabiki cogu yanlisa tolerans gosteriyorlar ama bu yanlis iste.
Ben kimseyi kazimam ananeynis dedeymis babaymis eğer ortada sorun var ise suçlu ise ben nasihata konuşmaya yasaklamalar başladığımda araya giren olursa önce araya girenin ağzının payını verip tersleyip susturup sonra kaldığım yerden devam ederim
çok yanlış bir durum evde kurallara uyması gerektiğini öğrenmeli iş kendi çıkarlarına kullanma alışkanlığına kadar geldiyse bir durup düşünmeleri gerekir
Kendi çevremde gördüğüm kadarıyla bu konuda yakınan anneler var. Çocuklarına belirli kuralları benimsetmeye çalışıyolar fakat büyükler torunlarına doğal olarak kıyamadıkları için ne isterse yapıyolar buda sanırım anneleri özellikle yoruyo. Bence anne babanın koyduğu kuralaları büyükler ihlala etmemeli. Yoksa başarılı sonuçlar alamazlar.
Yanlış. Ben anneme de söylüyorum hep. Yeğenim her suçlu olduğunda anneme koşuyor annemde tamam oğlum canım oğlum ben varım oğlum vs gibisinden yüz veriyor.
Değil bence cunku sana yöre çocuk orada yanlis bir ilerleyiste uyarip ondan o ileride onda oluşacak huyundan vazgecirmen lazım ama büyükler o daha çocuk sıkma bagirma kızma ama bilmiyorlar geleceğe yatırım yaptıklarımız