Çocuk sevgisi çok başka bir duygu bence. Bana çevremdekiler "sende ki çocuk ve bebek sevgisi bir başka" diyorlar. Çocuklara ve bebeklere olan sevgim bir başka. Bir çocuk veya bebek gördüm mü onu mutlu etmek, onu güldürmek ve eğlendirmek için bir şaklabanlık yapmak istiyorum veya onu mutlu edecek herhangi bir davranış sergilemek istiyor, içimden hemen öyle bir şey yapmak geliyor. Bu durumum anormal mi? Sizde de bebek ve çocuk sevgisi böyle mi?
Bir kreş öğretmeni olarak tâbi ki çocukları çok seviyorum ve aslında çok sevdiğim için bu mesleği seçtim. On'ların o küçüçük kalplerindeki o masumiyet ve şirin sözler haller her gün yeniden bir ben katıyor bana.. Kırmak, kırılmak zulüm yok dünyalarında. Keşke hep çocuk kalsaydık..
Çocukları ve hayvanları çok seviyorum. Açıkçası çocuklarla geçirdiğim hiçbir kaliteli vakti yetişkinlerde göremedim. Saçmalamakta serbestsin, yargılama yok. Özgür bir dünyanın kapısını aralamışsın gibi.
Yaramaz çocuk pek sevmem. Akıllı çocuklar hoşuma gider tabi ama çocuk ayrımı yapılmaz bence. Ben direkt çocuk ve bebek sevmem ama bazen bir bakıyorum çocuklarla ya da bebeklerle oyun oynuyorum...