Önceden çocuklar içeri girmek istemez iken, şimdi neden dışarı çıkmak istemiyorlar?

Bu yetiştirme biçimiyle alakalı çocukla değil. Ben çocukken araba çarpma korkusu yoktu herkes mahallede oyunlar oynardı. Aileler çocuklar insancıl yaklaşırdı. Çocuğuna bir şey mi aldı başka çocuklara da alır verirlerdi felan filanlar. Benim şu an 1.5 yaşında kızım var arabaya kırmızı yanmış bebek kucağımda bebek var adam mobese yok diye arabayı üzerine sürüyor. Parka gidiyoruz bebek diğer çocuklarla oynamak istiyor hemen aileleri gelip itip kakıp çocuklarını yobazlıktan çekiyorlar. ya da birisi bir şey yiyor sonuçta 1.5 yaşında bebek ilgisini çekiyor gidiyor hemen aileleri gelip çocuğa vurmaya kalkışıyorlar. Geçen salıncağa binmek istedi bir adam 2 saat bilerek çocuğunu indirmedi sonra bizimki salıncağa gitti salıncak çarptı düştü adam birde kaldırıp bir şey oldu mu diyeceğine çocuğu itip kakıyor. Eşim hamileyken de tonla sorun yaşanmıştı. Bende sinirli birisiyim kızıma dokunanı mahfedecek yapıdayım. Bu sebeple olabildiğince dışarı çıkmamaya çabalıyoruz. Ağırlıkla da cahil ve yobaz insanlardan çocuğumu uzak tutmaya çabalıyorum.

Bence bunun nedeni aslında kuşak farkı olabilir. bende mesela küçükken dışarı çıkmayı çok severdim özellikle de kuzenlerim ile birlikte oyun oynamak halı sahaya gitmek bunları yapmayı çok severdim ama zamanla biraz mutsuz oldum ve ayrıca sosyal de değilim pek bu yüzden de evde takılmak sosyal medyada takılmak bana daha iyi geliyor şimdiki çocuklar da buna alışmışlardır.

Olay şu ki, aslında dışarı çıkmak istemiyorlar değil, sokaklar eskisi gibi güvenli değil. Ebeveynler bu konuda oldukça hassas. Teknoloji zaten çok gelişti, çocuklar artık eğlenceyi dijital ortamda arıyor.