Kadın hamilelikle çook uzun bi yol katediyor, herkes hamile diye üstüne titriyor. Doğumdan sonra aslında onun da en az bebek kadar bakıma ihtiyacı oluyor. Maalesef eşlerimiz dahil doğumdan sonra bebekle daha çok ilgilendikleri için anne biraz boşluğa düşebiliyor. Doğumdan sonraki dönem bebek dünyaya alışmaya çalışıyorken, anne acemiliği yenmeye, elalem denilen toplulukla başa çıkmaya, eleştirilere göğüs germeye, bebeğine yetebilmeye çalışıyor. Bu da bizi yoruyor tabiki. Bence sebepleri bunlar. İstenmeyen hamilelikler, erken annelik yaşı vs de olabilir tabi.
Hamilelik zor ve uzun bir süreç. Kadını hem mental hem beden olarak çok zorluyor ve yoruyor. Bir çok değişime uğruyoruz. Ve kendimizi ne kadar hazır hissedersek hissedelim günün sonunda tamamıyla sana muhtaç bir bebekle başbaşa kalınca, korkuyoruz.. Yetememekten en çok.. Hayattaki sorumlulukların birden ×10 artıyor. Herkes her zaman anneliğin güzel taraflarını anlatıyor. Halbuki çok zorlayıcı tarafları da var. Özellikle eş desteği yoksa ya da yetersizse anne çok hırpalanıyor. Uykusuz geceler, uykusuz günler.. Yemek yemeye fırsat bulamadığım, günlerce duş alamadığım saçıma tarak süremediğim günler geçirdim. Haliyle bunlar anneyi depresyona itiyor. Zaten üzerine kocaman bir annelik sorumluluğu yüklenmişken kendine iyi hissetmek için zaman ayırmayı bırak uyumaya bile fırsat bulamadığın günler geceler yaşıyorsun. Haliyle gelsin depresyonlar gitsin anksiyete krizleri durumu oluşuyor.
Doğum sonrası depresyon belirtileri post partum depresyon nedenleri evlilik sorunları eşler arasında güvensizlik iletişimsizlik cinsellikle ilgili sorunlar gibi evlilikte yaşanan sıkıntılar doğum sonrasında annenin bu sorunları daha ağır ve çözümsüz algılanmasına neden olabilir.
Sürekli sen lohusasısın bebeği tek bırakma, emzir mama verme sakın, Al basar vs gibi saçma bunaltıcı laflarla bunaltıyorlar.16 günlük lohusayım evde tekim daha rahatım. Evde büyükler sadece yemek yapmaya yardım etseler daha iyi olur. Çok karışınca anne de bunalıyor