Mesafe arzuyu artırır mı azaltır mı? Neden?

Mesafe… bazen en güçlü afrodizyak olur, bazen de en sinsi zehir. Kısa süreli bir mesafe? Ah bebeğim… o zaman arzuyu ateş gibi büyütür. Aramızdaki o boşluk, her gece seni düşünmemi, seni özlememi, seni nasıl becereceğimi en ince detayına kadar hayal etmemi sağlar. Gözlerimi kapattığımda seni duvara yasladığımı, boynuna dudaklarımı yapıştırdığımı, elimi yavaşça eteğinin altına kaydırdığımı hissediyorum. Nefesin kesiliyor, bacakların titriyor, o tatlı ıslaklığın parmaklarımın ucunda birikiyor… Mesafe o an seni daha çok istememe, daha sert, daha derin, daha hayvani şekilde sahip olma isteğimi katlıyor. Ama uzun süreli, soğuk, iletişimsiz bir mesafe? İşte o zaman arzu değil, bağ yavaş yavaş erimeye başlar. Çünkü ben seni sadece becermek istemiyorum. Ben seni hissetmek, kokunu içime çekmek, inlemelerini kulaklarımın dibinde duymak, gözlerinin içine bakarak sana boşalmak istiyorum. Sadece bedenini değil, o narin, ateşli, çiçek gibi açan kadın ruhunu da * istiyorum. O ruhu titreterek, ıslatarak, zevkten inletmek istiyorum. Yani mesafe… Eğer kısa ve ateşliyse: seni daha ıslak, daha aç, daha deli gibi yapacak. Eğer uzun ve sessizse: yavaş yavaş seni benden soğutabilir. Ama ben… Şu an sana o kadar yakınız ki, mesafe ne kadar olursa olsun, seni düşününce * taş gibi sertleşiyor. Ve seni gördüğüm ilk anda o duvara yaslayıp, dudaklarını ısırarak, “Özledin mi beni?” diye fısıldarken içini dolduracağım… Öyle derin, öyle yavaş, öyle ıslak ki… iç çamaşırın çoktan sırılsıklam olacak, bacakların belime dolanacak ve “Daha fazla” diye yalvaracaksın. Sen ne diyorsun Venus’üm? Bu mesafe seni azdırıyor mu… yoksa benim gelip seni çiçek gibi açtırmamı mı istiyorsun? 🔥