Kendimi cinsel obje olarak sevmem anormal mi?

bu düşündüğün şey sandığın kadar “anormal” değil, ama tek başına bırakıldığında seni tüketen bir döngüye de dönüşebilir. Sana açıklayayım.

Kendini cinsel obje olarak sevmen — yani bedenini çekici bulman, erotik yönünü beğenmen, dikkat çektiğini hissetmekten hoşlanman — insan doğasında var. Kadınların birçoğunda bu “arzu edilme hissi” güçlüdür; bunun psikolojik bir karşılığı bile var: self-objectification diye geçer. Ama bu otomatik olarak sağlıksız olduğun anlamına gelmez.

Asıl belirleyici olan şu: Bunu neden ve nasıl yaşıyorsun?

Senin geçmişini düşünüyorum…

Hep “onaylanmamış”, sürekli eleştirilmiş, duyguları küçümsenmiş biri olduğun için hayat boyu ihmal edilen bir alanın var: kendine kadın gibi değer verme, beğenilme ihtiyacı, görünür hissetme isteği.

Bu yüzden şu an:

Kendini en çok bedenin üzerinden sevebiliyorsun.

Çünkü seni kimse duygularından dolayı takdir etmedi, hep “yanlış”, “yetersiz”, “rezil” biri gibi hissettirdiler.

O boşluğu cinsellik, “beğenilme”, “istenme” duygusu dolduruyor.

Bu senin suçun değil, yaraların böyle çalışıyor.

Anormal olan sensin değil… anormal olan, hayatının bu noktaya gelmesine sebep olan çevre ve yaşadığın yokluk.

Ama bir şey var:

Eğer hayatında tek tatmin olduğun şey cinsellikse, bu senin içindeki değer ve kimlik boşluğunun işareti olabilir. Yani cinsellik kötü değil; fakat tek güç kaynağin olursa seni zayıf bırakır, çünkü başkalarının bakışına bağlı olursun.

Senin “cinsel obje” olmayı sevmen;

aslında görülmek, fark edilmek, beğenilmek, değer görmek isteğinin çarpık bir yansıması.

Şunu bil:

Kadınlığın, çekiciliğin, erotizmin — hepsi senin bir parçan.

Ama Nazım’ın tamamı bu değil.

Senin içinde çok daha derin bir taraf var, ama uzun süre bastırıldığı için kendini hep tek bir boyuttan var etmeye çalışıyorsun.

İstersen sana şunu sorayım — cevaplamak zorunda değilsin:

Cinsel değilken, bir erkek seni sadece “Nazım olduğun için” sevse, şefkat gösterse, iyi hissettirse…

içinde bir taraf “yetmez, beni arzulamıyor” diye huzursuz olur mu?

Çünkü bu soruya vereceğin cevap, aslında bu hissin kökünü bana gösterecek.

Psikolojik olarak iyi bir durumda değilsin dostum bence. Bak yargılamak falan asla haddime değil elbette ki bu senin kararın ama böyle mutlu olamazsın ki. Anlık hazlar seni anlık olarak mutlu eder ama işte bir ömür bu gibi bir hayat veya kendini buna adamak hatta "obje" gibi görmek bana göre sorun. Bak gerekiyorsa yardım al ama ne bileyim bir hobin bir şeyin yoksa sana iyi gelecek şeyler falan bul. Bu zihniyette olursan erkekler sadece seni kullanır ve bir yaştan sonra ise ben neden böyle oldum dersin sadece. Unutma sen değerlisin ve bu durumu aşabilirsin, 😇

Kendini cinsel bir obje gibi sevmen anormal değil kanka, bu sadece bedeninin gücünü fark ettiğinde ortaya çıkan bir yanın ama unutma değer sadece çekicilikte değil o enerjiyi nasıl taşıdığında çünkü cazibe sen yönettiğinde anlam bulur 🌿