Cinselliği tabulaştıran insanlar yüzünden bu haldeyiz. Sizce normal mi?

İnsanın doğasında bastırılan şeyin büyümesi gibi bir gerçeklik var. Ne kadar saklarsan, ne kadar görmezden gelirsen, o şey kendi başına bir güç kazanır. Cinsellik de buna en açık örnek. İnsan doğuştan itibaren merak eden bir varlık. Neyi neden yapıyorum, neden böyle hissediyorum diye sorar hep. Ama toplum der ki “bunu konuşma”, “ayıptır”, “sus”. İşte o sus dediğin yer, insan zihninde bambaşka bir alan açar. Bu konu sıradan, doğal bir ihtiyaç olmaktan çıkar; gizemli, ulaşılması gereken, hatta tehlikeli bir şeye dönüşür. İnsanın doğasında bastırılan şeyin büyümesi gibi bir gerçeklik var. Ne kadar saklarsan, ne kadar görmezden gelirsen, o şey kendi başına bir güç kazanır. Cinsellik de buna en açık örnek. İnsan doğuştan itibaren merak eden bir varlık. Neyi neden yapıyorum, neden böyle hissediyorum diye sorar hep. Ama toplum der ki “bunu konuşma”, “ayıptır”, “sus”. İşte o sus dediğin yer, insan zihninde bambaşka bir alan açar. Bu konu sıradan, doğal bir ihtiyaç olmaktan çıkar; gizemli, ulaşılması gereken, hatta tehlikeli bir şeye dönüşür. Toplumun yaptığı şey çoğu zaman bir çelişkidir. Hem arzuyu reddeder hem de arzunun etrafında döner. Hem yasaklar hem de bu yasağın etrafında fanteziler üretir. Sonunda ortaya sağlıksız bir denge çıkar: Ne özgürce yaşanabilen bir cinsellik, ne de huzurlu bir zihin. Halbuki cinsellik de yemek yemek gibi, uyumak gibi bir ihtiyaçtır. Bunu suç gibi göstermek, hem bireyi hem toplumu hasta eder. Bir şeyi sıradan görürsen, o şey saplantıya dönüşmez. Güneşi düşün. Her gün doğar, herkes bilir, kimse saplantı haline getirmez. Ama bir şeyi sürekli saklarsan, konuşulmaz kılarsan, işte o zaman insanlar ona karşı hem korku hem de aşırı bir istek beslemeye başlar. İnsan ruhu budur: yasaktan beslenir ama o yasağın içinde de kaybolur. Benim kanaatim, cinselliği suç ya da ayıp görmekten vazgeçmediğimiz sürece bu döngü devam edecek. Ne zaman ki biz bunu “hayatın olağan bir hali” olarak görmeyi öğreniriz, işte o zaman insanlar daha az sapkın olur, daha az huzursuz olur. Her şey doğal dengesine kavuşur. Şimdi sorayım sana: Sence insanlar bu kadar bastırmasaydı, şu an toplum daha huzurlu olur muydu?

Cinselliği en çok tabulaştıran devlet ve dindir. Sürekli insanın bu en özel yaşantısının ayrıtınsına kadar insan hal ve hareketlerine tehditlerde bulunurlar. ve en çok onlar konuşurlar ama sanki yaşamamızın sebebi değil de varlığı dehşet bir suçmuş gibi anlatırlar.

Halbuki hayatın başlangıç ve en önemli sebebidir cinsellik. insanlar bu konuda bilinçli olarak cahil bırakılıyor. Matematik dersinden daha az önemsiz olmayan bu konuda devlet tek bir ders koymaz asla insanları aydınlatmaz. E hiçbir yerde açıkça konuşulmayan bu konuda internet ve arkadaş çevresi ile bireysel tecrübeler eğitimin alternatifi oluyor.

Bir kere bu önemli konunun bu kadar baskılanması gerçek önemini unutmamıza neden olmuş. insanlar utanıyor ama hep akıllarında o. böyle rahat ortamlarda elbette içlerini döküyor, daha çok cinsellik konuşmak istiyor.

Devlet ve din ise seksi bir dölleme ve üreme faaliyeti olarak tutmak istiyorlar. hayır bunu kabul etmiyoruz, üreme olmadan da seks olacak! Bu hangi yöntemlerle mümkündür öğrenilecek. Seks yoluyla hastalanmamak için nasıl önlemler alınmalıdır bunlar öğrenilecek! Hangi yaşta hangi seviyeye kadar cinsellik yaşanmalıdır bu da öğrenilecek.

kimse başkasına zarar vermeyen cinsel arzularını dizginlemek zorunda değil. kimse insanın kendi bedeniyle alacağı hazza engel olamaz. olmamalıdır. sinirim bozuldu..