Eşinizin her akşam seks yapmak isterse nasıl hissedersiniz?

Ben yetemezsem eğer bir cluba gideriz, orada beğendiği birisi varsa yüzüğümüzü çıkartıp o kişiye arkadaşımın seni beğendiğini ve seninle güzel vakit geçirmek istediğini teklif ederim, daha sonra yine buluşurum güvenilir birisi mi diye, daha sonra ise eşimin o kişiyle birlikte olmasi için otel ayarlarım eşim eğer göz bandı takmak isterse takabilir ya da takmak istemezse kendisinin zevkidir, ama ben eşimin yaninda onlari izlemek isteyeceğim tabi ki.

Böyle bir hayalim var mesela benim de.

Nasıl?

Böyle bir soru, ilk başta sadece fiziksel bir ihtiyaç üzerinden düşünülse de aslında içinde çok daha derin, duygusal ve ilişki dinamiklerini ilgilendiren konular barındırır. Her akşam seks yapmak istemesi kulağa tutkulu ya da romantik gelebilir ama bunu nasıl karşıladığım, ilişkinizin içeriğine, saygıya, anlayışa ve bireysel sınırlara ne kadar değer verildiğine bağlı olarak değişir.

Öncelikle, bir ilişkide cinsellik tek başına bir görev ya da rutin olarak görülmeye başlarsa zamanla duygusal yakınlıktan uzaklaşabilir. Eğer eşimin her akşam seks yapmak istemesi aramızdaki yakınlığı, sevgiyi, tutkuyu besleyen sağlıklı bir istekten geliyorsa ve bunu karşılıklı olarak konuşabiliyorsak, bu durum ilişkiye renk katabilir. Ama bu talep, sadece bir tarafın ihtiyacına göre şekilleniyorsa ve diğer tarafın ruh halini, yorgunluğunu, fiziksel ya da duygusal durumunu dikkate almıyorsa, zamanla ilişki içinde baskı, yetersizlik hissi ve hatta duygusal uzaklık yaratabilir.

Her akşam seks istemek, sürekli aynı tempoda duygusal yakınlık kurmayı arzulamak anlamına gelebilir, ki bu bazı insanlar için çok güzel bir bağlılık göstergesidir. Fakat partnerlerin bireysel alanı, kendi ihtiyaçları ve sınırları da bu denklemde mutlaka yer almalıdır. Ben, sevgiye ve anlayışa dayalı bir ilişkideysem, elbette partnerimin ihtiyaçlarını önemserim, ama karşılıklı saygı olmazsa, bu istek bir baskı unsuru haline gelir.

Ayrıca seks sadece fiziksel bir eylem değil; duyguların, güvenin, mahremiyetin bir paylaşımıdır. Her gün aynı yoğunlukta bu bağı kurmak herkes için mümkün ya da gerekli olmayabilir. Bazen birlikte bir film izlemek, birlikte yemek yapmak ya da sadece sarılarak uyumak da o yakınlığı hissettirebilir. Seksin sıklığı değil, niteliği ve iki tarafın da bunu gerçekten istemesi önemlidir.

Kendimi bu durumda nasıl hissedeceğime gelirsek; eğer bu istek sevgiyle, anlayışla, “gel birlikte olalım” diye bir teklif gibi geliyorsa ve ben de buna gönüllüysem, bu çok güzel bir şey olur. Ama eğer bu her akşam bir zorunluluk haline gelirse, duygusal olarak kendimi köşeye sıkışmış, anlaşılmamış, hatta bir görev gibi hissedebilirim. Ve bu da zamanla hem tensel hem de duygusal olarak uzaklaşmama neden olur.

İlişkilerde en sağlıklı denge, “zorunluluk değil, istekle verilen yakınlık”tır. Her iki tarafın da kalbiyle, rızasıyla ve keyif alarak yaşaması gereken bir şeydir cinsellik. Yoksa ne kadar sık olursa olsun, içinde duygusal boşluklar varsa, o yakınlık samimi olmaktan çıkar.

Yani kısaca, her akşam seks istemesi beni rahatsız etmez ama bu istek anlayışla, empatiyle ve karşılıklı rızayla gelmiyorsa, o zaman kendimi değersizleştirilmiş gibi hissederim. Cinsellik bir paylaşım olduğu kadar bir dinleme, bir anlama, bir ritim tutturma işidir. Ve o ritmi iki kişi birlikte yakalayabildiğinde gerçek bağ kurulur.