Nişanlım benim ilkimdi, ben hiç yokmuşum gibi yaşamaya devam mı edecek?

İlk aşkım ilk birlikte olduğum iyi kötü her şeyi birlikte yaşadığım insandı. Düğünümüze günler kala beni bıraktı. Ortada hiçbir sebep yokken çıkan bir tartışmadan dolayı beni terk etti. Oma maddi manevi her anlamda destek oldum. Ailesi onu sevmiyordu o yüzden ben onu daha çok sevdim daha çok sardım sarmaladım. Hastayken yanında oldum parası yokken yanında oldum üzgünken mutluyken her anında yanında oldum. Aynı şekilde o da yanımdaydı. Gözlerimin içine bakardı bensiz nefes alamazdı. Ara sıra tartışıp ayrıldığımızda perişan olurdu ağlardı kalkar gelirdi. Ama şimdi sanki bunlar hiç yaşanmamış gibi bıraktı ve gitti. Bir insan bu kadar kolay sevmekten vazgeçebilir mi? Ya da aslında hiç sevmedi de seviyormuş gibi mi yaptı? Ben bu kadar üzülürken o ben hiç yokmuşum gibi yaşamaya devam mı edecek?