Sizce bu normal mi olabilir mi?

Eşim beni sevdiğini söylüyor. Ama asla kendiliğinden benimle beraber olmak istemiyor. Ben kavga çıkarmasam , ağlayıp ayrılmak ile ilgili tehdit etmesem asla beraber olmuyor. Ayrılcam diye korkup yapıyor. Başka biri vardır kesin demeyin, olmadığından eminim. Öyle olsa kendine bakar. Adama ağlaya yalvara 10 günde bir duş zor aldırıyorum. Öğrenilmiş çaresizlik oldu sanırım bende de. Ne yapacağımı şaşırdım artık. Ayrılmak istemekle bununla tehdit etmekle sizce haksız mıyım? Zaten ayrı odada yatıyor. Yok üşüdüm yok hasta oldum bahane ediyor. Dışardan ilgi alan biri olmasam heralde çok çirkinim kötüyüm dicem. Aldatmak istesem ayakta uyuturdum onu ruhu bile duymazdı. O kadar karaktersiz bir insan değilim. Ama yönümü kaybettim. Bu evliliğe devam ettikçe kendimi feda ediyor kadınlığımdan vazgeçiyor gibi hissediyorum. Eşim kötü biri değil bu arada. İşinde gücünde , kötü bir alışkanlığı yok. Ama benim dışımda arkadaşı da yok.

Sizce bu normal mi olabilir mi?
Cevapla