Cinsellik aşkı besler mi?

Önce dinlerden uzaklaştım, şimdi de ruh kavramından. Ruha inanmayan birinden aşka inanmasını nasıl bekleyebilirsin ki? Koşullara göre çalışan makinalardan ibaretmişiz gibi geliyor. Her bir davranışın ardında onu sağlayan birer koşul varmış gibi. Bir şekilde var olduk. Yaşamak, mutlu olmak, zevk almak istiyoruz. Cinsellik bize bu hazzı veriyor. Yemek de öyle, uyumak da öyle. Konforumuzu koruyan her şeyden hoşlanıyoruz.

Kendimizce normlar oluşturmuşuz. Cinsellik zevk veriyor ama bir başkasının eşiyle ya da kendi kardeşinle bu olamaz. Çünkü bu bir şekilde, toplumu yönetenlerce toplumun düzenini bozabileceği düşünülmüş. Hatta artık aile içi ya da evli biriyle yapılmasını geçtik, öyle herhangi biriyle de yapmamalısın. Çünkü kendini, yine kendi inanmak istediğimiz dinlerce oluşturduğumuz kader kavramındaki eşine saklamalısın. O da aynısını yaparsa bu anlaşmazlıklara ve dolasıyla da düzensiz, sorunlara sahip bir toplumu beraberinde getirir denilmiş. Oluşturduğumuz kuralların saçmalığını ya da anlamlılığını tartışmayacağım. Zevki adına yaşayan insan, yine kendi çıkarı için ihtiyaç duyduğu şeylere ulaşımını ne zorlaştırmış ama.

Kadınların genelini %80 i bence bağlar ilişkisine.
Ama erkekler için öyle diyemem.
Erkeklerin %50 si daha da bağlanır ilişkisine.
Diğer kesimi ise ya istediğini aldığı için soğur ya da ilişkinin ciddileşmesinden korktuğu için ayrılmak ister.