Sorun bende mi yoksa beni bu hale getirende mi?

29 yasında bakımlı, güzelim. Aile sorunlarım yüzünden 23 yasında erkenden evlendim ve 4 yasında bir çocuk var. Eşim de benim gibi memur. Eşim ilgi göstermeyen, sinirli, gergin, memnuniyetsiz, sohbeti olmayan, kavgacı bir insan. O ne kadar gergin ve neşesiz ise ben de bir o kadar neşeli, mutlu, hayattan zevk alan renkli bir karakterdim. Cinsel olarak bile yaklasmayan bir koca. Her sey cinsellik değil ama insan soğuyor bir süre sonra ev arkadaşı gibi gelmeye başlıyor. Bazen evli olup olmadıgımı unutuyorum. Başkaları ilgi gösterdiğinde bazen evli olduğumu unutup karşılık veresim geldiği anda evli oldugum aklıma geliyor. Hep “keşkeee!” diyorum. Beni ufacık sevgi kırıntısına muhtaç ettiği için eşimden daha da çok nefret ediyorum. Lojmanda karşı bloktan biri sürekli bakıyor ama son zamanlar ben karsılık vermiyorum diye vazgecti galiba. İlk başlarda erkeklerden nefret ettiğim için rahatsız oluyordum ama insanım hoşuma gitti. İstediğiniz yakıstırmayı yapın ama bile bile yanlıs yapmaktan alıkoyamayacak kadar boşluktaymısım. O adam eşimden yakısıklı ya da daha üstün değil. Eşim de yakışıklı değil ama karsıdaki adamın ilgisi çok hoşuma gidiyor. Bekar, evden-işe giden bir tip. Sürekli arabasını yükseltip kredi ödeyip para harcamayan tiplerden. Evimin içini bile izliyor. Bazen izliyor bazen de umursamıyor gibi anlamadım gitti. Dün elektrikli süpürgeyle evi temizlerken bile balkondan beni izlediğini farkettim. Bu adamı da anlamıs değilim. Firikikte yok cinsel olarak ama anlamıyorum bu adamın derdini de. Çok kez diyorum boş ver boş ver diye yine yenik düşüp merak ediyorum. İlk başlarda çok aşırıydı bakışları falan. Sonradan bazen bazen olmaya başladı. Ona göre baya baya güzelim acaba egosunu mu tatmin ediyor?
Güncellemeler
+1 yıl
Sorun bende değil ama neden?
Güncellemeler
+1 yıl
Sorun bende değil bence?
Sorun bende mi yoksa beni bu hale getirende mi?
Cevapla