Yalnızlıktan gebermek üzereyim benim gibi olan var mı?

Vallah çok mutsuzum ya. İşim yok tüm arkadaşlarım evlendi. Doğru düzgün bir arkadas çevrem yok olanları da takıntılarım yüzünden kaybettim zaten çok mutsuzum yani. Birde hala son sevgilimi atlatamadim kendi sözlendi mutlu zamanında beni de dibine kadar kullandı ben hala onu atlatamadim. O kadar çok yara açtı ki bende artık beni kimse istemez. Evde kaldım işim yok acaba yaptığım yanlışlar yüzünden mi bu kadar kötü bir hayatım var. ya da hayatımı düzene sokamayacak Kadar aptal mıyım diye düşünüyorum. İyi niyetliyim ama misal bir arkadaşımla buluşsam bile onlarla muhabbet açamıyorum. Birde çok takintiliyim. Kimle ilişkiye girsem beni anlıyorlar ne kadar aptal olduğumu anlıyorlar sanırım ki benden uzaklaşıyorlar. Annem en son öyle dedi çocuk senin hasta ne olduğunu anladı ondan seni istemedi bırak şu çocuğun peşini dedi. Ama bilmiyor ki ben onu benimle defalarca kere birlikte olduğu için beni dövdüğü için bırakamadım bunu nasıl aileme derim. Kimseye diyemem. Abilerime desem başları belaya girer girer onu dövmeye falan kalkarlar ya da bilmiyorum seni döven bir insanın yanına defalarca kere yanına neden gittin de diyebilirler. Evet beni hem dövdü hem kullandı hemde işimden etti. Olaylar olaylar psikolojimi çok bozdu. Tamam daha öncede boşlukta olduğum için sevgililerimle cinsellik yaşadım ama hiç biri beni kullanıp beni dövmedi. Şimdi ne işim var ne sevgilim. Benden küçük arkadaşlarımın ikinciye çocuğu var ya.
Yalnızlıktan gebermek üzereyim benim gibi olan var mı?
Cevapla