Cinsellik istemediğimde kötü eş mi oluyorum?

gerçekten oturup konusarak çözebileceğinize inanmıyorsanız, bu düşünce size samimi gelmiyorsa (bence bunu tekrar düşünün lütfen) sanırım size en fazla evlilik terapisti önerebilirim. Tabiki bu seçenek başka değişkinleri ortaya çıkarıyor, eşinizi buna ikna etmek gibi. Fakat buna da sıcak bakmıyoranız başka bir açıdan yaklaşalım, belki biraz haddimi aşabilirim -ikimizin de gizliliğine dayanarak-: Cinsel isteğinizin yahut bünyesel hazırlığınızın eşinizle birlikte olmak için uygun olmadığını ve size bahsettiğiniz gibi fiziksel acı verdiğinden bahsettiniz. Fakat aslında bu sizin nezlinizde dönemsel olabilir. İşte en başta bu yüzden çabucak kararlar almamalısınız. Eşinizin derdi ise sizinle tatmin olmak. Tabiki hiçbir şey yapmak zorunda değilsiniz ama en azından penetrasyon ilişki yerine el ile veya oral ilişkiye ikna edebilirseniz bahsettiğim bu dönem geçene kadar belki ilişkinizi idare edebilir. Kimisi için evliliğin yapı taşlarından birisi cinsellikten geçer. Bana kızmayın lütfen, gerçekçi yaklaşmaya çalışıyorum. Ayrılık üçünüz için de en kötü senaryo olacaktır çünkü.

bunlar uzman görüşü falan değiller, başka bir açı veya yaklaşım sadece

ilişkinizi menfaat mekanikleriyle ruhsuzlaştırmayayım ama sizin sevgi ve mehametiniz karşısında gösterdiği tepkiler olumsuz ya da nötrse bu hoş değil tabiki. Haklısınız çocukcağızda bu travma etkisi tabiki yapar. Fakat anne ve baba sevgisinin beraber görülmemesinde bunu yapmaz mı? Bu adamdan bu kadar da nefret etmek yerine uzlaşmaya, orta yol bulmaya çalışın lütfen. O kadar yıl eminim birbirinzi tanıyacak fırsatınız olmuştur ve bu orta yolu kolayca bulabilirsiniz. Çözümü ayrılmakta veya başka şeylerde aramayın. Sizi aldatmıyor, yuvasına çocuğuna eşine sahip çıkıyorsa gerisi bir sekilde çözülebilir diye düşünüyorum.