22 yaşındayım. Bakirim ve hiç sevgilim olmadı. Kendimi boş ve gereksiz hissediyorum. Böyle hissetmekte haklı mıyım, ne yapmalıyım?

Isveçte doğdum büyüdüm, kızlı erkekli ortamlar'da sıkça bulunmama rağmen kızlarla iletişime gelince berbatım.

Tipsiz zayıf biri olduğumu düşünüyorum, orta boylu ince biriyim. Akraba ve yakın çevre dışında asosyalim. Nazik, güzel kalpli, samimi ve yardımsever biriyim, tek gecelik/eskort ilişkiler peşinde değilim, uzun süreli bir sevgilim olsun yeter ama olmuyor işte

Kızlarla iletişimde nerdeyse hiç bir tecrübem yok. Kendimi çok yanlız, istemnmeyen ve değer görmeyen gibi görüyorum. Bir kaç kızla kısa süreli iletişimlerim oldu ama hep red edilldim ve aşağılandım. Okul ve iş ortamında ne zaman kızlarla konuşmaya başlasam beceremiyorum benden soğuyorlar iğreniyorlar gibi hissediyorum

Yaşıt tanıdığım erkekler kızlarla rahat konuşurken, evlenirken veya önüne gelenle birlikte olurken ben hep geri kaldım, 18 iken seneye olucak diyordum sonra isyan ediyorum, 19 yaşında olucak diyordum yine isyan. Bu durum sürekli devam edicek artık kabullenmem gerektiği düşüncesi beni yıpratıyor

Ister istemez bu durumun doğanın ve gerçeğin kendisi gibi inanabiliyorum. Yakışıklı, uzun, zengin, sosyal doğmadığım için kızlar tarafından her zaman istenmeyen biri olucam. Hiç bir kız beni ben olduğum için sevmicek. Bu durumu kabullenip hayata devam etmekte beni kötü düşüncelere sürüklüyor. Seksüel aktif popüler kızlara karşı içimdeki nefret büyüyor. Biri yardım etsin bana nolur? Kızlar Bir Adım Ön
22 yaşındayım. Bakirim ve hiç sevgilim olmadı. Kendimi boş ve gereksiz hissediyorum. Böyle hissetmekte haklı mıyım, ne yapmalıyım?
Cevapla