Ön sevişmeyi cinsel ilişkinin "zorunlu bir hazırlığı" olarak mı görüyorsunuz, yoksa "kendi başına bir doyum noktası" olarak mı?

Bana göre birçok insanın yaptığı en büyük hata, onu geçilmesi gereken bir aşama gibi görmesi... Bir eti ateşe atıp pişirebilirsin, yenir de. Ama biraz emek verirsen, doğru şekilde hazırlarsan aynı et bambaşka bir şeye dönüşür. Bana göre burada da durum biraz buna benziyor.. Çünkü ön sevişme dediğimiz şey sadece fiziksel yakınlık değil. İki insanın birbirini okumaya başladığı yer. Nefes alışverişinden, dokunuşa verilen tepkiden, rahatlayıp rahatlamadığından, beden dilinden bile birçok şey anlayabiliyorsun.. Birçok insan ne yaptığını düşünüyor, çok daha azı karşısındaki insanın ne hissettiğine dikkat ediyor. Oysa bazen acele etmemek, karşı tarafın ritmini yakalamak, onu gerçekten fark etmek; yapılan onlarca şeyden daha etkili olabiliyor.. Bana göre iyi bir yakınlaşmanın sırrı tekniklerde değil, farkındalıkta gizli. Çünkü insanlar çoğu zaman ne yapıldığını değil, kendilerine nasıl hissettirildiğini hatırlıyor.. O yüzden ben ön sevişmeyi ana yemeğe giden yol olarak değil, yaşanan deneyimin en önemli parçalarından biri olarak görüyorum...