Babam Bana Dokundu!

Her bebek gibi bende dünyaya geldim. Doğduğumda babam, bu erkek olacaktı demiş. Çünkü bana iki doktor kız, iki doktor da erkek demiş.


Babam bana dokundu!


Sevmişler beni annem de o da. Besleyip, büyütmüşler. Ben 5 yaşıma geldiğimde, babamın gerçek yüzünü gördüm. Babam alkolikti. Her akşam iki kutu birasını alıp, eve gelirdi. Oturur içerdi yanımızda.


Babam Bana Dokundu!


Bir gün yanına çağırdı beni. Kanepede uzanıyordu. Eliyle kalçamı, vajinamı elliyordu. Üzerimizde battaniye örtülüydü. Ne yapmaya çalıştığını anlamıyordum. Günler böyle geçerken, bir gün annem battaniyenin altında gezen elini görmüş.


Babam Bana Dokundu!


Tutup çekmiş babamın yanından beni. Beni sıkıştırmış, anlatmışım. Babam beni elliyor demişim. Nasıl yani demiş, oramı elliyo anne demişim. Bunları net olarak hatırlamıyorum. Annem anlattığı için bu şekilde anlatıyorum.


Babam Bana Dokundu!


Annem bir sürü hakaret ediyordu babama ve ağlıyordu. Ne olduğunu anlamıyordum. Ne yapmıştı ki babam? Ayrılmadı annem, ekonomik özgürlüğü yoktu. Bir de erkek kardeşim vardı. Oturduk yıllarca, babam her fırsatta denedi yine. Geceleri kapımı kitliyordum, uyurken. 15 yaşıma geldiğimde, ayrıldılar. Artık ne yüzünü görüyorum nede sesini duyuyorum. Ondan kurtuldum.


Babam Bana Dokundu!


Benim babam yok. Bu resimler bana hiç bir şey ifade etmiyor. Hissizim, evliyim artık, çocuklarım var. Ama ne kadar büyürsem büyüyeyim. Yerleri süpürürken bile, belimi ve göğsümü örttüğüm o korkunç yılları unutmayacağım.

Babam Bana Dokundu!
Cevapla