İlk Cinsellik Deneyimi Sonrası Yaşananlar

Yeniden merhaba.

Aslında yazacak kadar enerjim hiç yok ama haftaya daha da yoğun olacağım. Tatil fırsatım iptal oldu. Bu arada birazdan yazacaklarım Bir Genç Kızın İlk Cinsel Deneyimi bu bencemin devamı niteliğindedir. Zaten parça parça bir kaç bence de bitiririm diye düşünüyorum. Belki devam da etmeyebilirim. Durumuma göre profilime açıklamasını yazarım. Neyse kaldığımız yerden devam edelim. Ama önce müzik... Bu biraz daha uzun olacak o yüzden iki şarkı koyuyorum.

Anneme telefonum tamirde dediğimden beri babamın eski telefonunu kullanıyordum. Yani bu demek ki, o telefon tamirden gelecekti. Yani bu da demek oluyor ki sıkıyorsa o çocuktan telefonunu alma. Çocuk dediğime bakmayın. Eşek kadar herif. Ama affedersiniz bir taraflarım da yemiyordu. Yani ne diyecektim ki? Ya da hiçbir şey demeyecek miydim? Herşey bu kadar basit miydi? Yattık, oldu ve bitti. Ne bekliyordum ki? Çocuk bir kere yattık diye beni nikahına mı alacaktı? Ya da sevgili mi olacaktık? Kim bardan bulup yattığı kızla ciddi düşünür ki? Kendi yediğim haltı kendim düzeltmem gerekiyordu. Onunla karşılaşmamdan bir kaç gün geçmişti. Göksu ben alırım istersen, demişti. Ama sanki suçlu gibi kaçmak istemiyordum. Beraber gidelim dese bu sefer ben bir türlü cesaret edemiyordum. O yüzden evvelsi gün arkadaşımdan beni aradık. Telefonum kapalıydı. Zaten şarjı bitmese bile şifreden dolayı telefonumu karıştıramazdı. Bu da demek ki en azından benim saçma sapan fotoğraflarımı, mesajlaşmalarımı göremeyecekti.

Neyse sonra ben bir cesaretlendim. Bir güzel giyindim. Tam hazırlandım çıkıyorum. Cesaretim söndü. Tıpış tıpış eve döndüm. Üstüme rahat bir şeyler giyip arka bahçeye indim. En azından kafamı dinlerim diye düşündüm. Ama bahçe annem ve arkadaşlarıyla doluydu. Aman bunlar da hiç çekilmez desemde içimden, mecburen hoşgeldin demek için yanlarına gittim. Ama onlar tabi ki beni bırakmadılar. Bir de aralarında benden biraz küçük bir kız var. Eda. Tip tip bana bakıyor. Bir ara annem kızım Eda'ya odanı gezdirsene dedi. Ya anne ne odası? Zaten sinirden yatakta tepinmekten odam darmadağın olmuş. Kız ne yapacak benim odamı? Ama öyle diyemedim tabi. Aldım kızı evi gezdirdim. Odama da baktı. Bir de hiç sevmediğim şeyi yaptı. Çekmecelerime falan baktı. Ne yüzsüz bir kız. Zamanda resmen 1dakika 1 saat gibi akıyor. Çok sıkıcı bir kız. Neyse bunlar gittiler. Bir de kızın 2 gün sonra doğumgünüymüş. Beni de davet etti. Tabi ki de gitmeyecektim.

Neyse ertesi gün arkadaşlarla toplandık. Ben tabi başıma geleceklerden yine habersizim. Oturup bir şeyler içiyoruz. Bir süre sonra herkes dağıldı. Ben, Göksu bir de başka bir arkadaşımız kaldık. Muhabbetimiz bayağı keyifliydi. Bir ara ben kahkaha attım. Bayağı sesliydi. Göksu yavaş be kızım mekandaki herkes duydu dedi. Umursamadım. Zaten moralim yeni yeni düzeliyordu derken birisi "Kızlar muhabbetinizi bölüyorum ama arkadaşınızı sizden biraz ödünç alacağım." Deyip elini omzuma koydu. Ben ağzım bir karış açık ona bakarken o gülümsüyordu. Hiçbir şey demeden kalkıp onu takip ettim. Dışarı çıktık. İfadesiz bir suratla eşyalarımı ne zaman alacağımı sordu. Bende ne zaman uygunsa alabileceğimi söyledim. Valla hayret ettim kendime. Bir kere bile kekelemedim. Elimden tuttuğu gibi hadi gidelim dedi. Beraber arabasına yürüdük. "Hemen şimdi mi?" Diye sordum. "Bana şu an uygun bir an önce al eşyalarını da bitsin." dedi. Kanımın damarlarımda donduğunu hissettim. Hissiz bir ifade takınmaya çalışarak arabaya bindim. Tek kelime bile etmedik yol boyunca. Evine geldiğimizde odasına kadar sessizce onu tekip ettim. Ne kadar da berbat bir deja vu hissiydi. Bir an o berbat sabah aklıma geldi. İçimden ne kadar değersizim, iğrencim gibisinden şeyler söylerken o da çekmecesinden çantamı, şalımı çıkartıyordu. Sonra bana dönünce afalladı. Eşyalarımı yatağın üstüne koyup yanıma geldi. İki eliyle yüzümü kavrayıp ona bakmamı sağladı. " Neyin var? Neden ağlıyorsun?" Ses tonu o kadar güzeldi ki. Sanki tınısından şefkat akıyordu. Bakışları yumuşacıktı. Bense ağladığımın bile farkında değildim. Rimelim akmış mıydı? Burnum da akarsa birazdan şaşmam. Daha ne kadar küçülecektim karşısında? Kelimeler boğazıma kadar geliyor ama bir türlü dudaklarımı bulamıyorlardı. Konuşamıyordum. Birden hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Bana sarıldı. Ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Ama anlayamazdı.

Dizlerim titriyordu. Yatağa oturttu beni. O da diz çöküp beni izlemeye başladım. "Senin için ne yapabilirim? Su getireyim mi? Endişelenmeye başlıyorum. Lütfen bir şey söyler misin? Bahçeye çıkalım bir hava al istersen? Yüzünü yıkayalım mı?" gibi şeyler söylüyordu. Derin bir nefes aldım. Bir süre sonra sakinleştim. O da sürekli elimi ovup duruyordu. "Daha iyi misin güzelim?" Sertçe elimi çektim. O sabah yüzüme bakmayan adam şimdi ilgiden ölecekti. İçimden küfrettim. "O geceyi geri getirebilir misin?" diye fısıldadım. "Nasıl?" dedi kaşlarını çatarak. Duymamıştı. " O geceyi diyorum." Sorar gibi baktı gözlerime. "O geceyi geri getirebilir misin?" diye bağırdım. Gözleri büyüyerek yerinden doğruldu. Gözlerine bakmak için kafamı geriye doğru kaldırdım. "Cevap ver! Getirebilir misin?" Dudaklarını birbirine bastırıp gözlerini kapattı. Bir süre öyle durdu. "Ne oldu?" Gözlerini açtı. "O sabah yüzüme bakmazken, az önce benim için herşeyi yapabilecek durumdaydın? Şimdi de senden o geceyi geri getirmeni istiyorum." Gülümsedi. Gülmeye başladı. Bayağı kahkaha atmaya başladı karşımda.

Birden gülmeyi kesti ve yüzü öfkeli bir hal aldı. Sol kolumu tutup sıkmaya başladı. "Ne b*k arıyordun orada? Madem geri almak isteyeceğin bir gece yaşamak istemiyordun, ne işin vardı barda? Sen cevap ver bana! Ne işin vardı l*n?" Diye kükredi. Kolumun morardığına emindim. "Arkadaşlarımla birlikte takılıyorduk. Hem bu-" Kolumu bırakıp geriledi. "Si*erim l*n öyle arkadaşları!" Diye sözümü kesti. "Kendini koruyamıyorsun, bir de arkadaşlarından seni korumasını mı bekliyorsun? Neymiş efendim o geceyi geri getireymişim. Yok ya? G*tüne güvenmiyorsan abuk subuk insanlarla öyle yerlere gitmeyecektin güzelim." Gözlerim tekrar dolmaya başladı. O kadar haklıydı ki, bu kadar haklı olması canımı yaktı. Ve şöyle bir gerçek vardı. Ben salya sümük ağlarken muhtemelen maymuna dönmüştüm. Ama o, o kadar güzeldi ki... Benden bile güzeldi. Öfkeliyken daha da bir güzeldi. Çok güzeldi ama çok da haklıydı. Yanıma geldi ve çenemi tutup gözlerimin içine baktı. "Sana o geceyi geri getirebilirim." Dudaklarını kulağıma dayadı. "Sana her saniyesini hatırlayacağın bir gece hediye edebilirim. İstersen o geceyi baştan yaşayabiliriz güzelim. Evimi de, numaramı da biliyorsun." Sonra kendinden emin bir şekilde gülümsedi. Bir süre yüzüne baktıktan sonra eşyalarımı alıp oradan çıktım. Hava kararmıştı. Gözyaşlarım yanaklarımı yıkarken, bir yandan rüzgar yüzümü kesiyordu. Bana resmen or*spu muamelesi yapmıştı. Göz yaşlarımı silip evimizin dış kapısının önünde durdum. Bağırışma sesleri geliyordu. Yine mi kavga? İçimi çekip içeri girdim. Annemle babamın bağırışmalarından pek bir şey anlaşılmıyordu. Yavaşça salona ilerlerken yardımcımız Filiz teyze korku dolu bakışlarla yanıma geldi. "Yine neden kavga ediyorlar?" Diye sordum. "Kızım sen odana git. Hemen. Hadi yavrum." "Ne oluyor Filiz teyze?" Dedim. Kardeşim merdivenlerde belirdi. Nefret dolu bir yüzle bana bakıyordu. "Annem günlüğünü okumuş." Dedi tükürür gibi. Yine mi diye isyan ettim içimden. Annemin bu pis huyunu unutmuştum. Babama herşeyi yumurtlamıştır kesin. Alt dudağımı ısırdım. Sakinleşmem lazımdı. Kardeşimin bakışları altında eziliyordum. "Ablacım, neden bana öyle bakıyorsun?" Dedim sitem dolu bir sesle. "Sen benim ablam değilsin." Sanki biri eliyle kalbimi sıkıyordu. Nefes almak benim için güçleşiyordu. "Vayy.. Demek gelmiş benim canım kızım." Babam titreyen vücuduyla karşımda duruyordu. Annemde arkasından koşarak geldi. "Dur. Yalvarırım anlattığıma pişman etme beni!" Dedi babama. Babam bana ilk kez canım kızım dedim. Sevinmeli miydim? Düşüncelerle boğuşurken babamın tokadı yanağımda patladı. Sendeledim. Saçımı kavrayıp yüzümü yüzüne yaklaştırdı. "Benim evimde barlarda sürtüp erkeklerle yatan or*spulara yer yok! Defol evimden!" Deyip beni yere savurdu. Sonra gidip kapıyı açtı. Yaşlardan önümü göremiyordum. Sadece babamın merdivenlerden çıkan ayak seslerini duydum. O kadar okumuş, sosyetede sayılan, beni umursamayan babama da bak sen. Annem eğilip bana sarıldı. Sürekli özür diliyordu. Filiz teyze ile ikisinden destek alarak doğruldum. "Senden nefret ediyorum anne. O adamdan çok, babamdan çok senden nefret ediyorum." Yavaş adımlarla evden çıktım. Artık bir evim yoktu. Ama gideceğim yeri biliyordum.

Çok ayrıntılı anlatmış olabilirim. Günlüğümden bakıp yazmaya çalışıyorum ve her olan şey birbiriyle bağlantılı. Bu yüzden uzun olması normal. Okuduğunuz için teşekkürler, sağlıkla kalın...

#ofanne5dakkadaha