Sivilceler geçiyor da, söylenen sözler neden iz bırakıyor?

Şu hayatta kurşun yarası bile dil yarasının yanında hiçbir şey. Birisi fiziksel olarak hasar veriyor ve etkisi öyle ya da böyle geçiyorken diğeri insanın beyninin içerisinde hep yaşayabiliyor. Kişiyi yaşatan ama süründüren şey dünyadaki en tehlikeli ve acımasız unsur olabilir

Çünkü sivilce teni çizer, ama kelimeler ruhu… Derinin iyileşme gücü var; zamanla kabuk bağlar, silinir, unutulur. Ama bazı sözler var ki insanın içine saplanır ve orada sessizce yaşamaya devam eder. Özür yetmez, zaman silmez, unutmak kolay değildir. Bir bakışla, bir cümleyle kendini değersiz hissettiğin o an, içindeki en kırılgan yerleri açar. İşte o yüzden bazı cümleler yara değil, iz olur. Çünkü söz, dokunmadığın bir yerden canını yakar.