Şiir yazıyor musunuz, hangi şiir sizi direkt anlatıyor?

Ben 20 yıldır şiir yazıyorum. Yakında şiir kitabım da çıkacak. Şiirlerimi, hayalimde canlandırdığım fakat, hiçbir zaman kendisine ulaşamadığım bir kadına yazıyorum. Duygusal bir müzik açmam, tüm kelimelerin akıp gelmesine sebep oluyor.

Çevremdeki insanlar, "sen bu şiirleri kime yazıyorsun" ya da "kesin unutamadığın birisi var" diye önyargıda bulunuyorlar. Hatta sırf bu yüzden eskiden birisi konuşma aşamasındayken, "sen eski sevgilini unutamamışsın" deyip, iletişimi kesmişti.

Şiirlerimden birini sizle paylaşmak istedim.

Eyleme beni senden ırak!

Bir kor ateş gibi yakarsın bağrımı.

Eyleme...

O yılandır ki zehrinden panzehir olur,

Hasretinle tâbi olduğum sınavın,

Ne cevabı, ne de kopyası sunulur.

Eyleme...

Asi nehirimdin şu durgun hayatımda,

Değer verdiğim her şeyi bir akıntıyla aldın.

Sen de gittin. Bâri rahiyan kalsın!

Eyleme...

Sen anılarımın tek billurusun.

Zihnimde lekelenmeyen tek yanımsın.

Hem bugünümsün, hem yarınımsın.

Ak suretinle, azap çukurumun tek ferahısın.

Eyleme...

Ben Yusuf gibi günahsız değilim.

Hiçbir mucize beni kurtaramaz.

Beni olmayacak mucizelere emanet eyleme...

Bir kar tanesi kadar muazzam iken,

Dolu olup bedenime yağma,

Sen de yoksun, yaralarım geçmez.

Eyleme...

Seninle açan filizim artık öksüz.

Küstü... soldu... ve kurudu...

Ey ışığına muhtaç olduğum,

Filizimi ışıksız eyleme...

Eyleme sevgili!

Seninle düzelen amelimi,

Sensizlikle imtahana tâbi eyleme.

Cennet kokulu sevgili!

Bir gün ölüm döşeğinde olursam,

Baş ucuma gelme.

Seni istemediğimden değil,

Suretinin nurundan,

Son nefeste kelime-i şehadeti getirememekten korkarım.

Beni imanımdan eyleme...

Güncellemeler
1 yıl
Gel desen gelir miyim kilometrelerce?

Evet... Hem de tereddüt etmeden, düşünmeden, içimde en ufak bir şüphe kırıntısı bile olmadan. Çünkü bazı gülüşler vardır ki sadece dudaklardan çıkmaz; bir insanın içinden, ruhunun en derinlerinden doğar. Ve o gülüş, güneşin bulutları yarıp gökyüzüne yeniden hükmetmesi gibi benim de karanlığını aydınlatır. O gülüş, binlerce kelimenin anlatamadığı huzuru bir saniyede fısıldar bana.
Güncellemeler
1 yıl
Düşünsene… Sabahın en sessiz anında, henüz şehrin uykulu olduğu vakitte, yola çıkıyorum. Hava serin, yol uzun, adımlarım yorgun ama içimde bir ateş var; adı umut, adı heyecan, adı o gülüş. Yol kenarındaki ağaçlar bana selam verir gibi eğiliyor, rüzgar saçlarıma dokunurken kulağıma “git, çünkü bekleniyorsun” der gibi. Her adımda seni hayal ediyorum; gözlerinin içi gülerken yüzünde beliren o sıcak tebessümü, sesinle birleşip kalbime dokunan o anı…
Şiir yazıyor musunuz, hangi şiir sizi direkt anlatıyor?
Cevapla