Birini senelerce unutamamak nedir ya?

Ben ayrılık anında yemeden içmeden kesildim 1 ayda 6 kg üç ayda 12 kg verdim intiharı düşünüyordum hakkını helal et diye mesaj attım ve o aksam gercekten kendimi 5. Kattan atacaktım 6 ay sonra tekrar beraber olmayı denedik ve bana intihar etseydin mezarına bile gelmezdim üzülmezdim bana zayıf erkek lazım değil dedi. 1 ay beraber olduk bu seferde bana yine zaman ver deyince ben kabul etmedim çıktım hayatından. 2 gün sonra uykusuzluk yeme içme problemi yüzünden markette bayıldım ambulans çağırdılar tansiyon 80 e 30 düştüğü için nabız alamadı kalbin 35 atıyor ekg kötü çıktı kalp krizimi geçiriyorsun diye hastaneye kaldırdılar ve anjio yaptılar boşuna ve o kişi bunu faceden duyduğu halde bir geçmiş olsun mesaj bile atmadı o an herşeyin bittiğini anladım. Biz asla ayrılamayız diye düşünüyordum hep. Ben onun için işimden çıktım dairemi sattım arabamı sattım eşyaları attım almanyadan türkiyeye temelli döneceğiz diye eski eşim kabul etmedi diye yanımdaki kızımı ona vermek zorunda kaldım ona harcadığım maddiyatı saymıyorum bile. Ve bir sinirle elimde 2 çantayla geçen sene buraya çektim geldim. Şimdi türkiyede yaşıyorum yeni bir eşim var yeni dairem yeni mobilyalarım yeni arabam yeni hayatım yeniden çocuğum olacak yakında. İş arıyorum orda 2500 euro kazanıp ayda 1000 euro kenara koyarken burada sanırım asgari ücrete talip edeceğim. Biliyorum ki ben onun asla aklına gelmiyorum onda en ufak bir pişmanlık yok ama benim hep aklımda o var halen. Keşke çocukluk aşkımı 23 sene sonra onun beni eklemesiyle faceden bulmuşken evlenip mutlu olabilseydim diyorum ama nasip olmayınca olmuyor yapacak bişey yok. Yani uzun lafın kısası ben onun için ölüyordum bile o gün. Ama değmezmiş ve ben salak halen onu düşünüyorum..

Valla ilk defa bir kıza hak verdim be helal