Kimsesiz olmak hakkında ne düşünüyorsunuz?

Sevdigim vardi evlenmek istiyodum yardim istedim kıllarını bile kıpırdatmadılar bende butce olmadigi icin yapamadim kizda birakti yine bisey demedim ailemdir dedim yedgime ictigime evde kaldigimaa laf ettiler gitmem ici ellerinden geleni yaptilar olmayinca kovdular öz ailem degil diye dusunuyorum

Önüne s ile baslayan kelimeyi koymayi ihmal etmedi babam s.. git diye nagralar atti

Bir aydir orda burda kaliyorum ne arayan var ne soran ustelik babamla calisiyodum hem evimden hem isimden oldum.

Abime boyle degiler hic saygida kusurumda olmadi ma beni hep kurtulunmasi gereken bir yuk olarak gorduler

Sordum yok oyle bisey diyolar abim ikyuz binlik evde oturuyor evlenirken veriliyor ben 15 20 bin yardim isteyince zor geliyor ben ciddi olarak oz olmadigimi dusunuyorum

Ben cok savastim kendimle ben kotu dusunuyorum ailem bir aile boyle yapmaz yapamali diye sonucta birkac gun otogarda uyudum arkadaslarda kaldim bir sure simdi bir bekar odasindayim param her gecen gun azaliyor is ariyorum bulurum sıkıntı degil ama ben bunlari yasarken ailem arama geregi bile duymadi

Ben artik oyle dusunmuyorum daha bu soylediklerim devede kulak ben yoklarmis gibi yasayacam artik hic olmafilar yanimda zaten