Tamamen bitmiş mi, hiç mi umut yok?

Beni üzdü baya 2 aylık bir süreçte. Üzüntümden laf söyledim. Dolayısıyla pekte bir sevgi gösteremedim. Kötü davrandım. Ama o bunlara bir karşılık vermedi. Sonra yoluna koyduk. Ara ara gene kavga ediyoduk ama barışıyoduk. Her şeyiyle ilgileniyodum onun. Hatta en son küstüğümüz zaman bir buket çiçekle geldi. Birbirimizi karşılıklı olarak yıprattık. Yaptıklarımı savunmuyorum. Bazen tahammül edilemeyecek şeyler yapmış olabilirim. Ama sevdiğim içindi. Hatta arayı düzenlediğimiz zaman sordum benden ayrılmayı hiç düşündün mü diye. Düşündüm sinirle oluyo ya illaki sende düşünmüşsündür ama çok fazla şey yaşadık bunlar tuttu dedi

Sürekli onu görcem falan çok kötü bir durum bu. Platonik aşktan da beter. Bir zamanlar senin olan şimdi seni sevmiyor.. Gördüğünde hiç mi içi cız etmez. Hiç mi bir kıvılcım olmaz dersin..

Benim kendime umut vermem değil, onun vermesi gerek

Aynen öyle dedi zaten. Nasıl yüz yüze bakcaz hiç bilmiyorum. Ama mecburuz