Unutmak gerçekten olan bir eylem midir?

Bir senedir birlikte olduğum biri vardı. Ondan geçmiş zaman ekiyle bahsetmek canımı yakıyor. Malum acım çok taze. Çok yeni. Çevremdeki gerçek manada tek insan oydu. Ve ''aramızdan su sızmazdı, bak şimdi denizler ne güzel'' meselesi bizim için gerçek oldu. Birden bana karşı en ufak bir şey hissetmediğini söyledi. Hala deli gibi çırpınıyorum, bırakmıyorum. Bıraksam geri dönüşü olmayacak. Ama umutsuzum. Bana geri dönmeye niyeti yok. Ve ben daha önce kimseyi unutmayı denemedim. Nasıl yapılır? Kolay yolu yok mudur? Dağıldım harbiden.