Boşanmış ve çocuklu var mı aranızda?

Keşke bu noktaya gelmeseydi gerçekten ama bazen engel olunamıyor işte. Anlaşmalı istemeleri güzel, çocuğunuzla yeni hayatınıza hızlıca başlarsınız.

Ancak şu fırtına bir dindikten sonra, ufaklığı pedagoga götürmeniz iyi olabilir. Anne tarafından arkada bırakılmak çok kolay bir şey değil, yardım alması iyi olur.

Anneden ayrılmanın kolay olmadığı yaşlarda. Ancak bir yandan yine avantajlı; eğer ileride bu yaşananları hatırlayacak olsa daha büyük sorun yaşardı. Biraz güç bir dönem yaşayacak olsa da atlatacaktır mutlaka. Eğer tavırlarında çok büyük bir değişiklik baş gösterirse, bu yaşta da pedagogla görüşebilirsiniz. Zaten çocuk hangi yaşta olursa olsun, çoğunlukla anne babayla konuşuyorlar.

Çok şanslı bir kız o. Onun için çabalamaya hazır bir babası var. Bir yandan ilişkinizin bitişiyle çarpışırken diğer yandan çocuğunuza sahip çıkmaya çalışmanın zorluğunu en fazla tahmin edebilirim. Çok zayıf bir teselli olacak ama, tek söyleyebileceğim yaşanan her şey gibi bunun da bir gün biteceğidir. Eşiniz ne yazık ki ailesinin gölgesinden çıkamamış, ne yazık ki ailesi çok da güvenilir insanlar değilmiş. Kısmet... Dilerim bundan sonra hem sizin, hem kızınızın karşısına, huzurlu insanlar çıksın.

oncelikle sen kendi annen ve baban dahil esinin de anne babasinin sizin aile islerinize mudahele etmesine izin vermemelisin ve esini de bu konuda teblig etmelisin. yarin barisirsiniz neden baristiniz diye karismalarini mi istiyorsunuz? kavga tartisma oyle birseydir ki o anda yasananlarin soylenenlerin hepsini birebir anlatamazsin kimseye. ve cogu zaaman kavga o kadar sebepsiz ve yersizdir ki. sinirin gecince anlarsin cok sacma oldugunu. aile budur iste. baba ve Er olarak o problem her neyse ortadan kaldirmaya calis ve esin de anne ve bir hayat yoldasi olarak uzerine dusenleri yerine getirsin. siz ayrisiniz ailesiniz kendi aile kurallariniz olmali. kesinlikle kimse mudahele etmemeli. ayrilirsaniz 2ay olmadi 1 sene kizina esine aciyip gulden agir soz etmezler her istedigini yaparlar el ustunde tutarlar ama baba gibisi var mi? olabilir mi? sonra herkes kimsenin umurunda olmayacak. bugun torununu dusunmeyen buyukanne yarin banane aklin olaydi da ayrilmasaydin diyecek.

o cocuk buyuyene kadar neler yasayacak neler cekecek hic dusunmuyor musunuz? bir dugunde veya herkesin ailecek toplandigi bir yerde herkes anne babasiyla birlikte mutluluk pozlari verirken o cocuk boynunu bukerek izlemez mi onlari? okula giderken anne babasiyla birlikte okula gelenlere bakip uzulmez mi? birisi babasindan soz ederken o hicbisey diyemedigi icin kotu hissetmez mi? yapmayin ya birakin kendi anne babanizi probleminizi. daha saymak isteyipte sayamadigim o kadar sey var ki bunlar en kucukelri

sen birak onun ana babasini kendiyle konus bunlari tek tek anlat azcik analik duygusu varsa zaten olmasi gerektigi gibi olur hersey. umarim barisirsiniz ve sen de caktirmadan esini teblig et. sorumluluklari kendi hissetmeli oyle alismali. prensip olmali. millet hirlisina hirsizina sahip cikip yuvasini yikmiyor cocugunu yetim birakmiyor da benim ailem yuvam neden yikilsin diye dusunmeli. hirslanmali

uzatmayin kimseyi de dinlemeyin. iyisi de senin kotusu de senin. bizde bir laf vardir su girdi kaba ( bardaga) oldu icmeli... yani geri donus diye birsey yok arkasina bakmasin esin. sen de. hemde ayrilmayi da istemiyormussun bu cok iyi.. naparsaniz yapin ama o cocugu boynu bukuk birakmayin