24 yaşında ilişkim bitti. Evde kalıcakmışım gibi hissediyorum?

tabiki var ama sevgi herşey değil işte.2.5 yıl boyunca çıktığım asla ayrılamam dediğim ilk sevgilimle ayrılmak zorunda kaldık. Yani bazen sevgi olsa da olmuyo işte

aslında 3-5 ayda evlenenleri görünce de hak vermiyo değilim.2,5 yıl bekledik çünkü benim okulum falan ee bir de daha küçüğüm falan :) Ama yine de öyle hissediyorum ne biliyim. bir de derler ya bir şeyi ne kadar istersen olmaz diye. İşte sırf bu yüzden olmııycakmış gibi geliyo

ee bişeyi gönülden istersen olur diyosun svgilimle evlenmeyi istemiştim olmadı. Onunla ayrılmayı istememiştim ama hayat bunu verdi. Bu sözde bir çlişki var gibi sanki :)

ya offf biz de mecburiyetten imkansızlıklar yüzünden bitirdik işte. :( Ben de bitmemesi için çabaladım bir yolunu bulalım yeter ki birlikte olalım dedim o da yolu yok dedi gitti

öyle ama o kadar emeğim var bütün herşeyi onun üstüne kurmuştum hayallerimi geleceğimi. Ama o mücadele etmek yerine kaçmayı tercih etti. Eğer o da benim gibi çabalamayı tercih etseydi onun için olmıycakları oldururdum. Ama sonu yok dedi. İstesem de bişey değişmiycek dedi.

öyle ama ben kendimi de suçlyorum bizim ilişkimizin bitmesinde biraz vicdan yapıyorum aslında. Kısaca söylemek gerekirse ben İstanbul'da yaşıyorum o da 15 saat uzaklıkta iş imkanlarının çok kısıtlı old. küçük bir ilde. Bu ilişkiye başlarden ist. da olursan olur bu iş dedim tamam dedi söz verdi zaten burda çalışıyodu sonra memleketine gitti ben burda yaşamaya karar verdim sen gel dedi. Gelmezsem nolur dedim. Gelirsen olurrr gelmezsen olmaz dedi. bir yolunu bulalım dedim böyle bitmesin dedim yolu molu yok gelirsen gelirsin dedi. Yani ben hep çözüm üretmeye çalıştım o çözüm üretmediği gibi benim bulduğum çözümlere de yanaşmadı. Vicdan yapıyorum çünkü genelde kızlar gider ya erkeğin old. yere. Ama bir yandan da ortada tutulmamış bir söz ve mücadele bile edilmeden bitirilmiş bir ilişki var diyorum. Yani sence ben mi haksızım :(

aahahh yüzdeye vurman güzel olmuş :) Vicdan yapma sebebim genelde kızlar gidiyo ya erkeğin oldu. yere onun için. Ama gidersem bütün kariyer planlarım geleceğim biticek. Çünkü onun olduğu yerde bunları yapabilme imkanı yok. İş bulursam şükrederim anca orda :) Ama şöyle bişey de var sözünde durmamasına rağmen tamam en azından orta bir yol bulalım dedim çabalayalım dedim onu da kabul etmedi. Sen gelirsen olur gelmezsen olmaz dedi.

:) Sağol inşallah. Kariyer dediğim de şu en azından kendi mesleğimi yapıcak türde bir iş bulmak istiyorum. Ama onun old. yere gidersem böyle işlerin olmadığı gibi belki marketlerde kasiyerlik bile olmaz çünkü cidden netten de bakıyorum çok kısıtlı iş imkanları. bir de İstanbul gibi gelişmiş bir yeri bırakıp benim için mücadele bile etmeyen birinin peşinden gitmeye değer mi diye de düşünüyorum. Çünkü bence gerçekten seven ister gel ister gelme diyiceğine bir yolunu bulmak için ya da beni ikna etmek için uğraşırdı.

dimi ya :) Hadi bir izmit bir bursa bir İzmir falan olsa yine bir durup düşünürdüm de ordu ya ordu :) Fındıktan başka hiçbişey yok :) Ya bak kendi üni. mezunu bile değil. İst. da çalışıyodu zaten o sayede tanışmıştık. Söz verdi bana burda yaşamaya. İşten çıkıp memlekete gidince karar değiştirdi. İster gel ister gelmeye döndü olay. Şimdi bir yanda ist. bırakılıp ordu gibi bir yere gidilir mi diye düşünüyorum bir yandan kendi hiç fedakarlık yapmadan bütün fedakarlığı benden bekleyen ve bir yolunu bile bulmayan biri için değer mi diye düşünüyorum

yoo haklısın söyliceklerinde haklısın da :) Ben de işte böyle uzaklara giden kızları görünce vicdan yapıyorum. Ama belki onlar yanında olup mücadele ediyolardır sevgilileri için. Belki o da pes etmese ben daha farklı düşünebilirdim. bir de onun ailesi dışında tüm akrabaları burda yaşıyo. Kendi sıkıntı çekmez. Ama benim orduda kmsem yok. O da şimdi beni yarı yolda bırakıp gidiyosa sonra en ufak sorunda orda tek başıma kalırım gibi geliyo. bir de tabi o lise mezunu burda güzel bir iş bulabilirdi ama orda iş bulursa çalışır bulmazsa fındık toplar. Bunu bile bile de kendimi ateşe atmak istemedim. Ama tabi seviyorum orası ayrı.

zaten kısmetim oysa ne kadar itsem de gelir değilse ne kadar çeksem de gelmez. Artık buna inanıyorum. Ve onun için elimden geleni yaptım. bir tek onunda aynı şeyleri benim için yapması gerekiyodu. Ama o benim ilk sevgilim old. için ve ondan önce benimle çıkmak isteyen pek olmadığı için yine olmıycakmış yine birini bulamıycakmışım gibi geliyo.24 yalındayım ee çevremdeki çoğu kişi evlililk yolunda adım atıyolar ben de haliyle hiç birini bulamıycakmış ve hiç evlenemiycekmişim gibi geliyo

inşallah :) Zaten dua etmekten başka yolu yok sanırım :)

ama hep duayle olcak iş te değil. Biraz insan kendi kaderini kendi yaratır. Bilemiyorum kısmet demekten başka çare yok :/

biz yine de hayırlısı diyelim :)

sevmeyi bildiğim için bu kadar acı çekiyorum zaten :)

yok işte acısı olmasın :/

ben günübirlik ilişkilerin insanı değilim belki ondandır :) Ama işte bu düşüncemin oluşma sebebi de aslında bu. Daha önce beni isteyen pek olmadığı için yine olmıycakmış gibi geliyo