İçiniz daralınca ne yaparsınız?

Lösev gönüllüsü olmak istiyorum ama hayatım yokuş aşağı freni patlak kamyon gibi giderken pek faydam olacağını sanmadığım için araştırmadım hiç.

Muhakkak öyle. Löseve canımı verecek şekilde hizmet etmek isterim. Çocuklar benim için çok önemli. Benim derdim sol sıfırın altında sıfır. Onun farkındayım ama bu psikolojik bir şey. Robin Williams'ın Pacth Adams diye bir filmi vardı ya. İşte hastalara öyle hizmet etmek isterdim.

Dediğin gibi işte kendi içimde mutluluğu bulamıyorum. Arkadaşlarımın ve akrabalarımın sıkıntılarını hafifletmeye çalıştım hatta onlar benim en sıkıntılı zamanlarımda bile bile elimi tutmamışken. Şimdi bende sıkıntılıyım ve artık eskisi gibi hazmedebildiğim şeyleri hazmedemiyorum. Şimdi bana yardıma koşmayanların kendileri sıkıntıda ve benim onlara hiç yardım edesim gelmiyor. Kendileri yapınca biz minnet duymuyormuşuz biz yapınca neden minnet duymalılarmış böyle kafa yapısı olan insanların arasında ne kadar mutlu olabilirsin ki. Bu yaşıma kadar kör yaşamışım. İnsanlardan bu kadar umarsız ve nankör olmalarını beklemiyordum.

Tabii arada inanılmaz sürprizlerde oldu. Dedikleri gibi paran varsa kendini , paran yoksa etrafındakileri tanırsın diye. Dediğin gibi bir çok şey zincirleme oldu ve en kötüsü zamanı yakalamaya çalışayım derken her şey elimden kaydı. Geç değil deyip toparlamaya çalıştım. gene olmadı. Kısaca artık hayatın neresinden tutacağımı şaşırmış durumdayım. Sağlığıma odaklandım ama diğer bütün duygular dibe çöktü

Şu sitede 3 kız namaz ve salavat dedi demek ki rabbim çağırıyor , gideyim birde ona ağlayayım , yüzlerce binlerce kere dua ettim kabe taşlarına süründüm ağladım. Gene olmadı , gene olmadı. :( ağlıycam şimdik

sanırım ben bunu ilaçsız atlatamayacağım. Allahtan öylesine uzaklaştım ki ona tutunmak istiyorum ama yapamıyorum neden yapamıyorum. Daralıyorum insanların hallerinden. Kalblerinde ne varsa insanların hemen kalbime yansıyor.

Beni olumsuz etkileyen herkesi uzak tutuyorum ama bir şekilde tekrar görüşmek durumunda kalıyorum. Bir ikincisi bu sefer yalnızlık hissi çok ağır basıyor. Kusursuz dost arayan dostsuz kalır deyip görüşüp konuşuyorum pişman ediyorlar adamı.

Orta dereceli bir depresyon geçiriyorum. 4/4 lük değilim elbette. Ama insanlardan her zaman uzak durdum. Bİraz kafamı kaldırdım ki ne göreyim? Ne zaman bu kadar bencilleşti bu insanlar. Birde müslümanlar niye bu halde diye soruyorlar hepimiz birbirimize sırtımızı dönmüşüz. O kadar zaman oldu kimse elini uzatmadı bu kardeşimiz düşmüz kaldıralım diye. Çok bencil çok çıkarcı bu insanlar. Hep maddi değerler ön planda niye manevi değerleri göz önünde bulunduran yok hiç.

Çok teşekkür ediyorum zaman ayırdın yazdığın için. İnşallah o profil resminde ki gülü resulümün elinden alırsın.

Sıkıntılar büyük. Şükrediyorum tabii ki ama elimden kayıp giden en kıymetli şey zaman. Ve maddi ve manevi yetişemiyorum artık zamana.