Kusura bakma gözlerim biraz kirli, karanlık gecelerden geliyorum?

Arkadaşlar bundan 6 ay önce annem ve babam ayrıldı, ben o zaman 13 yaşındaydım ve daha çocuktum, o psikolojiyi kaldırmak benim için biraz zor oldu, hem anneme destek olmak, hem kız kkardeş sahip çıkmak onu koruyup kollamak hem okulunu devam ettirmek hem çalışmak zor oldu benim için, suçlu babamdı ve bu ayrılık 5 sene sürdü bu 5 sene içerisinde , Esrar, eroin, Kokain, hap, vs kullanmadığım şey kalmadı, koskoca bir boşluktaydım ve bana annem dışında kimse destek olmadı 6 ay önce annem eroin kullandığımı öğrendi ve tedavi gördüm. Bunun sebebini annem babamın yokluğu olarak gördü ve onunla barıştı... Fakat, ben kriz geçirdiğim günleri, hastanede yatağa kelepçelenmiş bir şekilde deli muamelesi gördüğüm günleri, yağmurlar altında hıçkıra hıçkıra ağladığım geceleri, arkadaşlarımı okuldan babası aldığında hissettiğim duyguları asla asla ve asla unutmadım unutmayacağım. Şimdi bu bana çok ağır geliyor o adamın yüzünü her gün görmek. Onu öldürme planları bile yapmaya başladım ve kendimi psikolejik açıdan hiç iyi görmüyorum. Ne olur yardım edin arkadaşlar lütfen, bir fikir bir akıl verin bana, Kaçıp gideceğim yoksa herşeyi arkamda bırakıp...