Ah bu ben kendimi nerelere atsam?

arkadaşlar ciddi fikirlerinize ihtiyacım var, lütfen okuyun zamanınız varsa. erkek arkadaşımla ayrıldık ve bu süreç beni çok yıpratıyor. uykularımı kaçıran durum pek olmaz ama dün sabaha karşı uyuyabildim. aramızdaki şey yaklaşık 2-3 aylıktı, birbirimizi öncesinde 7-8 senedir biliriz ama bu manada birşey hiç düşünmemiştik. belli sorunlardan ötürü bitirme kararı aldım. kendisi şehir dışında iş icabı ama yakında ve kısa aralıklarla geliyor sayılır. toplamda 3-4 kez görüştük ve her izninde benimleydi. aynı zamanda ilişkimiz en yakınlarımız hariç gizliydi çünkü yakın arkadaşlarımızın eski sevgilileriyiz bu ilişki baştan sorunluydu aslında. sonuç olarak sosyal medyadan takiplere rastladım, son gelişinde yanında iki erkek arkadaşını getirmesi gerekti ve onlarlaydı. oydu buydu derken bitirmek istedim. ardından gerçekten iğrendiğim bir insanla fotoğrafını gördüm ve bu bana nispetti resmen. bugün konuştuk ve çok soğuk, itici cevaplar aldım. amacım katiyen barışmak değildi o da biliyor. olan bitenin yalan mı olduğunu ondan duymak istedim. oysa kavgamızdan sonra iyice düşündüğünü ve son haftaki soğukluktan sonra gizli kalmasının zorluğunu da öne sürerek kafasında bitirdiğini anlattı. ondan öyle soğudum ki zaten son bir haftadır. benim yanımda dünyanın en mutlu insanı gibi olan, beni çok sevdiğini, bana aşık olmaya başladığını ve hiç ayrılmak istemediğini söyleyen bu çocuğa ne oldu anlamıyorum. aslan burcudur ve baya serttir, gururludur, inatçıdır. Allah'a havale ediyorum beni çok üzdü, onca yakınlaşmamız, hissettiklerimiz, paylaştıklarımız rüya gibi geldi geçti. sonunda da hatasını kabul etti yanlış yaptık vs. diye bana hep dürüst olduğunu söyledi. ihtiyacım olursa yanımdaymış.. :) ben ise yolun açık olsun diyerek onu heryerden sildim sosyal medyada ve engelledim çünkü görmeye duymaya tahammülüm yok, yalnızca whatsappta engellemedim. nasıl atlatırım? daha önce geçmez dediğim çok şey geçti ama şu an çok ağır hissediyorum bu acıyı