Sevgilim beni istemiyor?

Sen baktıkça boğuluyorum gözlerinin denizinde
Sen konuştukça yok oluyorum suskun cümlelerimde
Güneşim doğdukça üşüyorum utanıyorum korkuyorum
Parçalanıp sensizliğe dağılıyorum boşluğuna düşüyorum
Senle doğup sende ölüp kendimi sende buluyorum
İnanışım inanışına yenilirse sana teslim olurum

Şimdi yasaksızca kavuşursak sevgiye
Bulamayız bu hikayenin sonunu
Yalnızca sana ve bana miras bu korku
Aslında tüm gerçek bu sen ateş ben su Sevsen beni en uzak nereye kadar sevebilirsin ki?
Başlangıcım mı var ki sonumu bilesin?
Hangi telde hangi makamda söylenebilinir ki şarkımız?
Ya da hangimize hak bu yasak?

Ne kadar cesaret edebilirsin korkarak?
Yok sayarak var olmak mı ki aşk?
Ne kadar yalan söyleyebilirsin daha dürüstçe?
İhanet kadar güçlü mü sadakat sence? Seni sevdim. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını,
kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu
sevdim. Sesini de sevdim, suskunluğunu,
sitemlerini korkularını da sevdim.
Çoğu zaman seni ve o doyumsuz sevdanı,
uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım Sensizliği saklıyorum. Bu yara olmadı hiç
Sen dışında asla başka birinin olmadım hiç
Güneşi görmedik hiç
Şikayetçi değilim ama henüz yaralarımı saramadın hiç

Sanki ;
Seninle gezmedik hiç
Kokunu almadım hiç
Gözümde parlaklığı, sevinci görmedin hiç
Ne ben, ne sen göz göze gelmedik hiç
Üzülme şikayetçi değilim hiç

Bir gündüz ellerini tutmayı bilmedim hiç
Aynı kaldırımda yürüyüp aynı tozu yutmadık hiç
Üzülme şilayetçi değilim hiç
Adam gibi bir çiçek vermedim hiEy yar
Yaradan Rabbin adıyla okumaya başlıyorum seni…
Her sayfanda aşkı tefsir eder gibi;suretinin düştüğü her mekanın her zerresinde seni arıyorum…
Gönül bir tutam da olsa adına yakın olsun diye isminin geçtiği her yeri sol yamacıma alıp da yürüyorum…
Bu aşkı ömrüme ibadet bilip ;Besmeleler arkasına aşk makamından bir bir ayetler iliştiriyorum… ss

İşi bırakmana gerek yok. Arama sorma mesaj atma. Gelirse de normal birisi gibi davran, sevgilinmiş gibi değil. Ne oluyoruz falan derse sana zaman veriyorum. Git kafanı topla, kendini netle öyle gel. Benim kendine güveni olmayan, kendine inanmayan insanla işim olmaz. Ne kadar seviyor olursam olayım karşıma geçip geleceğimiz yok, kafam karışık, kendime güvenim yok diyen birisiyle işim olmaz. Geleceğimiz yoksa sevgili olmamızın da anlamı yok. Git kafanı mı toplayacaksın ne yapacaksın yap ama emin olmazsan bir daha yanıma gelme de. Müsade edersen işimi yapacağım de işine bak. Bir süre onunla diyalog kurmaya çalışma anlasın saçmaladığını, kafasını toplasın, netleştirsin bazı şeyleri paşa paşa geri gelecek ;)