Hayatımda destek alacağım sevgi göreciğim kimsem yok annemden başka. Siz olsanız nasıl dayanırdınız?

Ailemi seviyorm.Neden mi onlardan başka kimsem yok. hiç bi sülale bizi sevmez hiç bi akrabamızla konuşmayız.

Aslına bu olanlara alışmıştım umursamamaya çalışıyordum.23 yaşındayım bu yaşıma kadar babamın beni evden kovmasıyla dayağını yemesiyle geldim.Lise döneminde beni okul yolundan ceviren kız arkdşlarıma rezil eden insandı.Okul yarım gündü 3 te geliyorduk bilirsiniz.Ama o 1 de okul bitiyor kalan 2 saat boyunca sahile erkeklerle gidip bişeyler yapıtığımı ima ediyordu.Duş alınca kimele iş bitirdin diyordu üstü kapalı şekilde.Olan hep anneme olurdu ağlardı oda Ben ki sırf babam haklı duruma düşüp anneme söylenmesin diye derslerime çalışmıştım derslerim iyiydi kimseyle çıkmadım.Lise bittikten sonra mahalledeki roman trakyalı bi çocukla çıktım ilk çıktığımdı 3 sene sürdü.Sözlendik. babam bu aşamada beni hep dövdü tabi sözlendikten sonrada görüşmiceksin diye dövdü.Ne yapıcaksın insan bu durumda sevgilisine daha çok bağlanır ne olduğunu onemsemeden.Ama ayrıldım ayrıldıktan sonra ogrendim o da zaten beni aldatmış.Ben çalışıyorum şimdi muhasebe burosunda 3 sene olacak nerdeyse hayatımda kimse yok.Ne en yakın arkdşım nede en yakın akrabamız var.Babam eve gelen her misafiri evden kovardı arkdşlaırmı komşuları bu yuzden kimse sevmez bizi.Evden dışarı salmaz 23 yaşındayım ama dün annem ben kardeşlerim ilkkez eve geç geldik diye sünnen töreni yakın akrabanın vardı eve almadı. saat 12,30 du.Blakondan aşağıya bağırdı s.ktirin gidin diye ve daha bı ton şey bizde arka mahallede abiyelerle oturduk.Komşu duymuş aradı bizde kalabilirsiniz diye gitmedik.Her kavgada beni bizi evden kovan döven iftira atan bi babaya sahibim.Bazen kötü oluyorm gözlerim doluyo bazende sık dıişini diyorum.Ne yapmalıyım.Hayatımda destek alacağım sevgi göreciğim kimsem yok annemden başka.