Sabaha çıkacağımızın garantisi yokken neden sevdiklerimize sahip çıkamıyoruz?

‎1 senenin kıymetini sınıfta kalan bilir,

1 ayın kıymetini erken doğuran kadın,

1 haftanın kıymetini dergi çıkartan bilir,

1 saatin kıymetini sevgilisini uğurlamak üzere peronda oturan,

1 dakikanın kıymetini uçağını kaçıran,

1 saniyenin kıymetini ölümden son anda kurtulan,

1 salisenin kıymetini gümüş madalya alan bilir..

insanın tek satın alamayacağı şey zamandır..

ama bozuk para gibi harcıyoruz..

Bu yazından gaza gelip sevdiğine açılan var mıdır acaba ? :)) Varsa işlediğin hayır ne büyükür.