Terk ettikleri sevgililerine neden geri dönerler?

İnsan, kişileri değil, anıları özler.

Kimisi severken başkaları yada hayatın cilvesi yüzünden ayrı düşer; onlar sever ayrılsa bile ve geri dönmeye karşılıklı çabalar.

Kimisi sevmiştir, ama karşıdaki sevmez. Ve terk edilince, o hayalleri tekrar yaşayamayacağını bildiği, yanlızlığı kaldıramdadığı, anıların anı olarak kalmasından korktuğu için çabalar, geri dönüp de o güzel şeyleri tekrar yaşamak ister, hayalleri gerçek olsun ister.

Kimisi sevilmiştir, sevmemiştir. Terk edip gider, olmayacak der. Bazen aradığını bulamaz. Yanındakinin kıymetini sonradan anlar. Görürki aslında başkaları daha sevimsizmiş, aslında onu seven gerçekten sevgiyi görmeyi haketmiş. Ve geri dönmek ister, pişmandır yaptıklarından.

Ve kimisi onla olmayı öğrenmiştir, bağımlılıktır onun ki, alışkanlıktan ötedir. Artık onsuz yaşayamaz. İlişkisi süresince çaresizliği öğrenmiştir, o artık sevgili ile tanımlıdır. Sevgili gidince film kopar, hayat durur. Çaresizce çırpınır, karanlıkta bir yere gidemez.. Acılara, üzüntüye, yok sayılmaya bile razıdır; çünkü ruhuna öyle bir işlenmiştir ki o eski sevgili, uyuşturucu gibidir.. acısı bile tat verir.. yokluğu adamı delirtir.

İşte dönmek ister bir şekilde insan.. Kimisis gurur yapar, olacaksa da bir aşkı harcar, kimisi az da olsa geri dönüp, yaşananlardan ders almış şekilde mutlu bir ömür paylaşır.

Şimdi ayrılsam sevgilimden (allah korusun) ne yaşanmışlıklar ne alışkanlıklar üzer beni; bir tek onun, o hayat enerjisini, gülen gözlerini, neşeli sesini, bana benzer düşüncelerini, başkasına mantıksız gelen ortak hayallerimizi, sanki ben dediğimiz benzerliklerimizi kaybetmek üzer. Bilirim ki başkasını sevsem bile, o her zaman bir "ben" olarak hayatımda yer edinir. Koşup kovalasam da, dön deyip dönmese de dönmek isterim. Çünkü bana benden yakın, onun gibi kimse olamaz. Bunun bilinci yakar beni ey sevgilim.

BİR kaç sebep var. kişiler acele ve öfke ile karar almışlardır. aslında amaç ayrılmak değildir. ertesi gün bunu farkederler ve tekrar dönmek için bahaneler ararlar. bu bazı ilişkilerde artık alışkanlık olmuştur. gel gitler hayatlarını parçası olmuştur. artık çifler bu ayrılık kelimelerini önemsemez hale gelirler. karşısındakini de ciddiye almamaya başlarlar. Bunun yanında gerçekten ayrılmak isteyenler vardır. ilişkileri mantıksızdır. Ama alışkanlık yapmıştır bu ilişki. düştükleri yalnızlığa dayanamayacak kadar iradesizler de tekrar dönmek isterler. bunlara ben cesaretsizler diyebilirim. zaten hayatlarında da pek başarlı değllerdir. ben hızlı olak gereğine inanırım. dünya o kadar hızlı dönüyor ki. sen duraklarsan zaman senden alıp götürür. takılmamak lazım. silmeyi bilmek gereeekkkk