Eskiyi unutup yeni bir hayata başlamak..?

Bu konu olunca hep yardım etmek istiyorum. Yine cevabımı vereceğim...

Saçma bir sebepten ayrıldık. Hataları oldu, hatalarım oldu... Ayrılık sonrasında da hatalar oldu. Bunları hep içime attım. Sonra koptuk. Hep dedim gelse de şunları yüzüne vursam. Böyle böyle yaptın desem diye içimden geçirdim. Dengesiz duygular içine girdim. Gündüzleri güldüm geceleri ağladım. Yeri geldi en ufak bir şeye kahkahalarla güldüm yeri geldi derste hocanın suratına bakarak hüzünlendim. Kolay değil. Tek kişi girdi benim hayatıma. Kolay olmadı eşim diye baktığım bir kişiden kopmak. Kurduğum düşler, verdiğim emek, birlikte geçen onca zaman...Hepsi birden yıkılıyor. Canın öyle bir yanıyor ki başkasının anlaması mümkün değil. Kim gelip seni teselli etse boş. O acıyı dindiremez. Sana o kadar çok teselli cümleleri kurulur ama sen hiçbirini umursamazsın. Belki şuan bu satıra gelene kadar bile ne diyor bu diyorsun. Acın bu yazıyı okuduktan sonra da hafiflemeyecek, duygu karmaşan geçmeyecek ama sana yol göstermek isterim. Ben 1,5 yılda atlatabildim ama çok daha kısa sürede de atlatabilirdim. Biz ayrıldıktan sonra ben onun peşini bırakmadım. Sosyal medyadan, ortak arkadaşlardan sürekli takip ettim. Yeri geldi direkt mesaj attım, aradım. Hayatımın odağı uzun bir süre o olmaya devam etti. Onun ise umrunda değildim. Arada bir boşluğa düşerse yazardı bana mutlu olurdum. Başkası olmayacak diye söz verdik ayrılırken ve o çok kısa bir sürede başkasıyla oldu. Aşktan aşka koştu... Ben ise her seferinde paramparça oldum. İçki nedir bilmezdim içkiye başladım. Herkes uyusun da doya doya ağlayayım diye bekledim geceleri. Sonra bir gün dedim ki kendime ne yapıyorum ben? Neden beni üzen birisinin ardından koşuyorum? Bana değer verseydi zaten gitmezdi, ben hatalı olsam dahi yanımda olurdu benim dedim kendi kendime. Onca şeyi yıkıp gitmiş birisi için daha neyin mücadelesini veriyordum? Böyle böyle o kadar çok sorular dolandı ki aklımda... Vazgeçmeye başladım... Günden güne aklıma daha az gelmeye başladı... Her gün daha güçlü hissettim kendimi...ve geçti... Zor oldu ama atlattım. Unutmak diye bir şey yok önce bunu bil. Sadece hissizleşirsin. Şimdi 4 yıl geçti üzerinden benim aklıma dahi gelmiyor. Karşıma çıksa gram bir şey hissetmem. Ondan bana kalan tek şey tecrübe oldu. Kimse güvenimi kazanamadı ondan sonra. Artık adımlarım daha sağlam çünkü tecrübeliyim. Hayatının en güzel yıllarını sana değer vermeyen birisi uğruna heba etme. İnan ki değmiyor. Ben 1.5 yılda atlattım sen çok daha kısa sürede bunu başarabilirsin. Çok güzel günler seni bekliyor. Yepyeni bir sayfa aç hayatına... Ve dilerim hep mutlulukla dolar sayfaların :)

Sana onu hatırlatacak her şeyi önce aklından sonra hayatından çıkar..

Birlikte gittiğiniz yerlerden uzak dur, ortak arkadaşlarla görüşme...

Sana iyi gelecek sosyal aktivitelere katıl, sinemaya git, tiyatroya git, konsere git, maça git..

Arkadaşlarınla gez, eğlen.. Yalnız kalmamaya çalış... Yalnız kaldığın anlarda kitap, dergi vs. oku..

Komedi filmleri izle, aşk filmleri izleme.. Kendini başarabileceğine inandır ve buna başla..

Emin ol sandığından kısa sürecek onu unutmak.. Bu arada yeni şanslara kapını sakın kapatma..