Ayrılmak mı Zor Yoksa Unutmak mı?

Bence ayrılık bir enkaz altında kalmak gibi. Karanlık, kalabalık, işsiz...

Tek bir kelimesi beni ağlatmaya yetti. Ayrılıyoruz!

Bir zamanlar her gün konuştuğunuz kişiyi şimdi görememek var. Acaba nerede diye aramak var. Nerde görebilirim diye bir çırpınış var. Acaba o da beni seviyor mu hala diye her gün ağlarken onun resimlerine bakarken birde bir bakıyoruz sevgili yapmış.

Ne kadar acı değil mi bana baktığı gözler bir başkasına bakıyor. Benim için atan kalbi başkası için çarpıyor... Ne kadar öfkelensemvde unutamıyorum. Aklımdan atamıyorum. Hadi telefondan sildin aklından da sildin ama anılar silinmiyor ki...

Mutlu olmak istediğimde seni düşünüyorum. Ama yoksun.

Bırak o kaybeder diyorlar o kaybettiyse neden ben üzülüyorum ben niye bu haldeyim? Aşk bir yandan çok güzel ama bir yandan da acımasız ve ben hep acımasız aşkı yaşadım.

Ama unutma ki, benden şikayet ettiğin her şeyi özleyeceksin! Ve o zaman ben asla senin yanında olmayacağım.

Sen bana en büyük kötülüğü, beni seni unutmak zorunda bırakmakla yaptın. Ve sen bana en büyük yalanı seni seviyorum, seni asla bırakmam diyerek yaptın. Bir ayrılığın sonuna daha geldik hoşçakal beni üzen adam.