Ona İyi Bak, Olur mu?

Ömrümün en güzel mevsimisin sen, karanlığımdaki aydınlığımsın... İşte bu sözler dün akşam o şanslı kıza söylediğin sözlerdi. Çok değil 8 ay önce ben de duymuştum bunları senin ağzından, bunları ve daha nicelerini. Sevildiğimi hissetmiştim gerçekten, ama bak ne oldu? Yoksun işte.

Yanlış anlama kızgın değilim sana.

Hatta giden bendim; biliyorsun. Sorun değil alıştım yokluğuna. Görüyorum ki sen de alışmışsın. Ne mutlu sana, ne mutlu bana, ne mutlu bize. Biliyorum ilkin değildim. Veya en çok sevdiğin de değildim. Ama bana değerli olduğumu hissettirmiştin. Bunun için sonsuz teşekkürler.

Bu veda mektubum sana.

Biliyorum 8 ay önce vedalaşmıştık ama bitti dediğin an bitmiyor her şey. Bitmedi sanmıştım ama bitmiş, dün gece anladım ben bunu. Yine de şaşırmadım, içimde garip bir duygu oluşmadı diyemem. Sonuçta sadece iki ay önce özledim unutamadım diye mesaj atan da sendin. Ama biliyor musun senin adına çok mutluyum.

Pişman değilim yaptığım hiçbir şeyden. Pişman değilim seni sevmekten. Baştan olmazdık bunu ikimiz de biliyorduk ama o güzel anılara değerdi. Bitmesi gerekiyordu ve bitti. Şimdi sevgilin var. Umarım mutlusundur onunla açıkçası ben çok sevindim senin adına. Kendime hep soruyordum bir gün sevgilisi olsa nasıl hissedersin diye. Hiç de beklediğim gibi olmadı.

Önce ufak bir sızı oluştu içimde ama sonra gülümsemeye başladım.

Sanki üzerimden bir yük kalkmış gibi rahatladım. Belki bu sefer hakettiği kişiyi buldu dedim içimden. Belki benim veremediğim sevgiyi o verir diye umutlandım. Şimdi sana sesleniyorum adını bilmediğim şanslı kız. Ona iyi bak olur mu? Onu mutlu et. Dıştan sert görünebilir belki ama çok hassastır. Senden tek isteğim üzme onu. Karanlığına aydınlık ol, olur mu?