Öyle Güzel Tanıttın ki Kendini

Bu sözlerimi belki hiç okuyamayacaksın belki hiç göremeyeceksin ama ben yine de yazacağım.

Öyle güzel tanıttın ki kendini. Öyle bir girdin ki hayatıma ilaç gibi gelmiştin bana... Önce abi gibi bir dost gibi yaklaştın seni sevmeyi hiç düşünmedim; aklımdan bile geçmedi. Hayat beni o kadar yormuştu ki şimdi 19 20 yılda ne yaşanabilir değil mi? Kendimi bildim bileli hastanelerdeydim ben. Cilt kanseri, beynimde oluşan tümör, kullandığım ilaçlar beni mahvetmişti. Ben yine de hayata tutundum hiç bırakmadım derslerimde çok başarılıydım ailem hep yanımdaydı ve sen...

Aramızda 6 yaş vardı seninle. Sen hacca gidip gelmiştin. Beni sınav yapıyordun sürekli ayetler ve dualar... Ruhumu besledin benim, sonsuz güvenircesine...

Peki ya sonra?

Sevdiğini söyledin beni ben inandım güvendim alıştım sana ve seni sevdim seni her kıskandığımda her merak edişimde " Sevgimi hafife Alma " derdin ve ben sana belli etmesem de yine merak eder kıskanırdım seni. Her şey o kadar güzel gidiyordu ki sana güvenim sonsuzdu artık ve ben buna inandım. Artık seni eskisi kadar merak etmemeye başladım. Çünkü güveniyodum sana; sevgini hafife almadım!

Sen ne yaptın? En zor zamanımda beni tam sol yanımdan vurdun. Aldattın beni...

Anlamıştım oysa ki. Konuşman bana olan tavrın hepsini ezberlemiştim seni öyle iyi tanıyodum ki hemen anladım başkası olduğunu. Sen inkar etmedin itiraf ettin ve ben yıkıldım. İsmini duyduğumda bir insan hem bu kadar sevip hemde bu kadar nefret edebilir miydi?

Ben ettim. Anneme sarılıp ağladığımıda hiç unutmuyorum. Senin beni kandırmanı da...

Hoşçakal sevgilim.

#Seni asla affetmeyeceğim...