Ne Zaman Yıldızlara Baksam Aklıma Sen Geleceksin

Uzağımdaşın evet ama ne zaman yıldızlara baksam aklıma sen geleceksin Dilanım?

Onu ilk #ınstagram'da görmüştüm...

Öyle resimlere bakarken bir anonun resmisi geldi. Daldım gözümü ondan alamıyordum.. Aşık olmadım ama çok tatlı ve yakışıklı buluyordum onu. Takip etmeye başladım onu ordan sonra bir baktım oda Beni Takip etmek istedi. Normalde ben öyle biri değilim birin peşinde koşuyum yazıyım sevgili ölüyüm. Ama sürekli bir boşluk hissediyordum, hayatımda birinin bana sevgi göstermesi olduğum gibi sevmesini istedim mutlu olmak. Sevgi görmedim için...

Ve kararsız kaldım an "yazayım mı, yazmayayım mı?"

Hep bir korku vardı ya cevap vermezse konuşmak istemese diye. Ama içimde tuhaf bir his vardı.. Yaz diye düşüncüler, birşey kaybetmezsin. Sonunda yazdım, onunla tanışmak istediğimi söyledim. Önce cevap vermedi tabi ama 1-2 gün bekledim, ondan sonra birdaha yazdım gerçekten tanışmak istediğimi en sonunda olur dedi. Ve öyle tanışmadan başladık whatsappim olmadığı için o günlerde kık yükledik orda konuşuyorduk. Öyle devam etti o Başka bir şehirde yaşıyordu ben başka bir şehirde, arkadaşça bir sürü soru soruyorduk.

Ve o 3-4 ay geçtiğinde artık birşeyler hissetmeye başladım

Ve söyliyimi diye korktum ya o birşey hissetmese ne yaparım özaman. Çok utanıyordum da, ama arkadaşım zorladı Beni dedi nezaman söyliceksin şöyle diyordu. Bende yazdım, ismi ömer oldu için "ömer?:)" yazdım oda "buyur:D" yazdı o an hemen tahmin ediyordum sanki ne diyiceğimi bildiğini. Hemen ona karşı hissediklerimi söyledim ve utandımı, onun ne cevap vericeğini bakamicagimi. Hemen odaya koştum utandım dedim ne yaptım ben. 20 dakka falan bekledim sonra karar verdim ila bakmam diye, o an mesajı gördümde kalbim durucaktı... Bana "bence mesaja bak çünkü bende aynı şeyleri hissediyorum yazmıştı". O an okadar mutluydum ki anlatamam

Hayallerimiz, mücadelelerimiz

Çok sevdik birbirimizi, onu ne kadar sevdiğimi anlatamam. Çok güzel şeyler hissediyordum, her gün her Sabah bana uzun mesajlar yazıyordu öyle uyanmak kendimi önemli, değerli birisi hissetim. Bizim hayalerimiz evlenmekti 1/2 sene birlikteydik, ve her gün daha çok bağlandık birbirimize. Onunla mekkeye birlikte gidiceğimizi bile konuşuyorduk evlenince, bazen durmadan ilerde çocuğumuz adını ne koyucağını bile konuşuyorduk. Yani herşeyden diyebilirim. Bende Benim ailem de dinine bağlı fakat kapalı değiliz sadece. İlerde kapanmayı da düşünmüştüm zaten onunla tanışmadan önce ve o bunu biliyordu.

Problemler

Problemler başladı başka şehirde oturdumuz için mesafe vardı, çok Zor geldi bazen ona sarılamamak, onun kökünü hissedememek. Ama mücadele ettik sonuna kadar, o ailem çok dinine bağlı diye hep anlatıyordu belki izin vermezler diye, hem daha önce abisi arap bir kızlan kaçmıştı evlenmek istiyorlardı. Buda eski sevgilim ailesini çok üzdü çok sorunlar oldu, ama ne yapıp edip evlendiler, tek sorun oldu ne biliyor musunuz?

Annesi o günden beri ona soğuk davrandı. Buda eski sevgilimi çok korktuttu, annesine çok bağlıydı çünkü ve oda hep diyordu cennet annelerin ayakların olduğunu. O yüzden değer veriyordu sürekli, ve bizim konumuza gelince devam sabretik dua ettik (ben ettim). Her gece ağlayarak ALLAHA sığındım bize bir yol göstersin diye yardım etsin diye, çünkü sadece onu istedim. İlk defa bana yakışan huylarımız aynı olduğunu, kavgasız bir ilişki yaşıyordu. Konuşarak herşeyi halledebiliyorduk. Ama işte bu aile konusuna gelince Zor oluyordu.

O gün geldiği an...

O gün bana soğuk davranmaya başlayıp, kendini uzak tutup ve sürekli ne yapıcaz diyordu. Annemle konuştum dedi fakat bizi anlatmadı, sadece annesine bir arkadaşım var ve bir kızlan ınternet üzerinde tanıştığını demişti bizi Beni anlattı ama arkadaşım diyordu. Annesi ne diyiceğinden merak etti için, malesef annesi o kadar kızgındı ki hemen "utanmıyorlar mı diyordu" ve " oğlum açık olan kız asla kapanmaz" diyordu.

Bunları duyduğum an içim yanıyordu. Onun annesine ailene saygı duyuyorum ama bunu nasıl söyliyebildi anlamış değilim? O asla bilemez ki kapanacağımı ya da kapanmayacağımı. O durum Beni çok üzdü. Ve ömer... Umudunu kaybetti artık pes etti. Hiç görmedik birbirimizi ve onca hayaller kurduk buraya gelecekti buluşacaktık ama hep uzattı (Korktuğu için, yanlış ya da doğru olduğunu emin olmadı".

Sonunun ne olduğunu tahmin edebiliyorsunuz sanırım.. Ayrılık...

En kötüsü ne biliyor musunuz? Zoruma giden en çok onun o gün hiç üzülmemesini, bana "kalbimde olucaksın diyordu, ama görüntü konuştumuzda "bu hayatın sonu değil" diyordu. Bana düzgün bakmıyordu bile. 1/2 sene boşa gitmişti, her geçen gün ben mücadele ederken dua ederken o pes edip bıraktı. Gerçekten hayatımda hiç bukadar kırılmamıştım her gece ağlayıp onu rüyamda görüp.

Sabahları uyandığımda ağlamam onu düşünmem, kendimi deprisiyonda hissediyordum. Ölmek bile istemiştim onsuz bir hayat hiç düşünmemiştim çünkü. Kilo verip, derslerim iyi gitmiyordu. Bir Günde hatırlıyorum eve doğru yürürken treni geldiğinde farkında varmadım Yani okadar üzülmüştüm ki üzerime geliyordu az Kalsın, orda bir Adam bana bağırıyordu geri çeksene diye.

6 ay oldu ayrılmamız, ve artık ilk günler gibi ağlamıyorum. Mutlu olduğumu da diyemicem çünkü halen kırgınım, Sanki kendimi zorluyorum gibi hissediyorum mutlu göstermeye. Nezaman akşam olduğunda yine ağlayıp öyle uyuyorum, neden diye sorucaksınız neden akşam? Çünkü bana son cümlesi buydu "uzağımdaşın Evet ama nezaman yıldızlara baktığımda aklıma sen geliceksin dilanım" Bende her gece yıldızlara bakıyorum. Artık böyle düşünüyorum ben kaybetmedim o kaybetti. Düzgünce saf duygularımla onu Sevdim, öldüğü gibi sevdim. Tek düşüncem bu gerçekten ona verdiğin değeri başkasından bulacak mı? Pişman olmasından çok istiyorum inşallah olur...

Uzatmadan bunu söyleyeceğim. Ben sınıfla onun şehirine gideceğim. Orada bana hediye ettiği saati geri vericem, arkadaşıma verip o da ona vericek. Bir de küçük bir not yazıcam. Söyleceğim çok şey olduğu için o nota yazmak istiyorum, o gün o an o hediyeyi gönderdiğimde tamamen hayatımda olmucak. Çünkü Benim gibi kızlar çok var düzgün seven sadece mutlu olmak isteyen, sürekli üzülen biziz. O yüzden kendimi söz verip yeni bir hayata başlıcam...

Okudunuz için tessekür ederim, uzun oldu kusura bakmayın. Türkçem de çok iyi olmadığı için biraz yanlış olabilir.