Uyanış ve Yeniden Başlamak

Bazen olur mu size de? Tüm dünyanız karabasana dönüşür. Uyanayım der uyanamazsınız. Uyuşmuşsunuzdur. Dibi gördüm bu sefer dersiniz. Daha derini olamaz dersiniz. Çırpındıkça daha da batarsınız. Geçmişiniz, hayalleriniz, sorumluluklarınız ise ayağınıza bağlanmış bir beton kütlesidir o anda. Yardım edecek kimse yoktur. Kimsesiz, çaresiz hissedersiniz. Umut kalmaz, amaç kalmaz bazen.

Tam da böyle bir andayım. O büyük egoyla bundan beteri olamaz demeyeceğim tabi ki de. Ama Allah herkese kaldırabileceği kadar acı verirmiş ya benim sınırımı zorladığı gecelerden biri sanırım. Ama içimde tuhaf bir umut çırpınışı da var. Bu gece bahsettiğim betonun büyük bir bölümünden kurtuldum sanırım.

Gün ışıklarını görebiliyorum az da olsa. Sanki en dipteki kayalardan birine var gücümle basıp yükselişe geçme zamanı geldi gibi. “Elveda diyecek kadar cesursan, hayat seni yeni bir merhaba ile ödüllendirir.” demiş Coelho. Yeni ‘merhaba’lara ihtiyacım var. Sil baştan başlamak gerekmiş bazen.

Silip tekrar kalemi elime almaya ihtiyacım var. Ve bu gece çok cesurum.

Çok dua ettim. Çok ağladım. Duymadı sandım. Duyuyor ama beni sevmiyor ki umursamıyor yakarışlarımı dedim. Küstü bana belki de dedim. Sonra ben de O’na küstüm. O kadar yükün arasına bunu da ekledim ve en ağırı bu oldu sanırım. Hayatımın tüm enerjisi de gitmişti sanki. Güvenin, umudun olmadığı bir yaşam o kadar zordu ki. Her gün biraz daha tükettim amaçlarımı, hedeflerimi. Ölümü daha çok düşündüm. İlaçsız gün geçiremez oldum. Aldığım antidepresan miktarı 75 mg ye çıkmıştı, maaşımın büyük bir bölümü terapistime gidiyordu. Ama aslında tam bu buhranın ortasındayken beni ne kadar sevdiğini farkettim.

Zincirlerinden kurtul, kendini farket demişti bana ve eminim ki benimle gurur duyuyor bu gece.

Hepimiz bu güce sahibiz bence. İnancımız ne olursa olsun, içimizde bu güç var. Benim bulduğum içimdeki Allah’tı. Çocukken bile anca yıldızlara yakıştırdığım, evinin yıldızlarda olduğuna inandığım Allah, benim içimde de en yuksek mertebede olmalıydı. Bu yuzden O'nu dolayısıyla kendimi hayatımın merkezine aldım. Değerlerimden kaleler ördüm etrafıma. Haddi olmayanların girip huzuru almasına izin vermeyecektim.