Ve Sen Asla Pişmanlığım Olmayacaksın

Bir kız düşünün 21 yaşında hayatına hiç kimseyi sokmamış masumane pembe hayaller kurarak evleneceği adama saklıyor kendini. Doğru kişiyi bulacağına inanıyor, kıymetini bilecek ve onu çok sevecek birisini istiyor. İlklerini onunla yaşamak ve ömrünün sonuna kadar hayatını onunla tamamlayacağı birisini. Önüne çıkan herkesi reddediyor yanlış seçimler yapmaktan korkuyor bir gün birisi çıkıyor ve bu kızı kandırıyor kendinin doğru kişi olduğuna inandırıyor. Kız kanıyor bu adama ve ilki olduğu için gözü kimseyi görmüyor ondan ayrılamayacığını ve artık hayatına başka birini alamayacağını düşünüyor çünkü kız kendine bir söz vermişti. İlkim olan sonum olacak diye zamanla bu adamın yanlış biri olduğunu görüyor ama yine de onunla olmak için direniyor ve evleniyor bu adamla. ("adam" mecazi) Yıllar geçiyor kız bir bakıyor ki hayatının en güzel dönemlerini bir hiç uğruna feda etmiş, sararmış, solmuş gençliğininin güzel günlerini hiç yok yere çürütmüş. Bu duruma daha fazla dayanamayıp ayrılıyor.

Hayatımda kimse olmaz artık yaptığım bu yanlışla ve pişmanlıkla yaşayacağım ömrüm boyunca diyor kendine, çünkü eskisi gibi masum ve temiz değildi bütün hayalleri yıkılmış darmadağın olmuş bir kadındı artık...

Ve birgün hiç ummadığı anda adını aşk koyabileceği tek adam çıkıyor karşısına

Onunla yeniden doğmuş gibi hissediyor kadın. Bu adam çok farklı diyor! Gerçekten adam diyebileceği ilk erkeği tanıyor. Daha önce neler yaşadığını unutup umarsızca bağlanıyor sonunu düşünmeden... Her geçen gün daha da aşık oluyor ona. Bu aşk çocuklaştırıyor kadını, bazen bunun sonunun olmadığını düşünse bunu bilse de silip atıyor aklından bu düşünceyi. Onunla geçen her günün güzelliğiyle yaşamak istiyor sadece.

Bu adamı hiç görmeden dokunmadan seviyor çünkü arada mesafeler var görmeden aşık olunur mu? Ben nasıl bukadar sevdim diye anlam veremiyor kendine ama sevmişti hayatında hiç hissetmediği duyguları mesafeler ötesindeki adama hissediyordu.

Zamanla sorunlar çıka geldi ayrıldılar sonra tekrar ve tekrar devam etti böyle. Kadın hiç pes etmiyordu ilk kez böylesine derin bir aşkın içinde bulmuştu kendini. Adam onu sevmese bile ömrünün sonuna kadar onu sevmekten asla vazgeçmeyecekti.

Kadının tek keşke dediği şey vardı. Keşke daha önce tanısaydım o zaman her şey daha farklı olabilirdi ama bunları düşünmek acıdan başka birşey vermiyordu ki...

Onun için çektiği acılara bile razıydı aslında kendi hayatı diye birşey yoktu artık "O"nun hayatı vardı sadece. Hep o mutlu olsun kötülükler ondan uzak dursun yüzü hep gülsün diye dua ediyordu karanlık gecelerde yalnızlığında ağlarken...

Ve sen asla pişmanlığım olmayacaksın!

Benim hikayemde baş kahramanım hep sen olacaksın. Ben bu sevgiyi yaşatacağım çünkü yaşatmak istiyorum senin için ağlamışım senin için gülmüşüm çok mu? Seni ömrünün sonuna dek sevecek bir kadın var geride bıraktığın ve ne olursa olsun sevmekten asla vazgeçmeyecek...

Hayatında her şey dilediğince olsun sevdiğim...