Tam 6 Yıl Oldu!

Size başımdan geçen ama benden hiç geçmeyen aşk hikayemi anlatmak istiyorum değerli KS üyeleri. Biraz uzun bir yazı olacak ama okursanız beni çok mutlu edersiniz.

Bugün tam 6 yıl oldu onu görüpte seveli, yurt dışında yaşıyordu, gurbetçi bir Türk'tü. Senede bir yazları gelirdi bizim mahalleye 1 ay 1 buçuk ay kadar durur giderdi. İlk onu tanıdığım sene henüz yeni ayrılmışdim kız arkadaşımdan. kısa bir ilişkiydi ama olsun yinede üzüntülü bir şekilde mahalledeki parkta dolaşıyordum. birden O'nu gördüm. Uzun koyu kahve rengi saçları,ince beli, dolgun dudakları vardı. Büyülenmiştim. Karşı istikametlerde birbirimize doğru yürümeye başladık. Yeni yıkamışdi saçlarını belliydi. Hafif elektriklenmiş ve mis gibi kokuyordu saçları. Aklımdan ilk geçen şuydu ; ''Bu kız ya Türk değil ya da yurtdışında büyümüş.'' yürüyüşünden belliydi.

Duruşu, bakışı ''ben buralı değilim'' der gibiydi.

Çok samimi olmadığım ama gördüğüm zamanlarda selam vermeden geçmediğim mahallemdeki bir kızın kuzeni imiş öğrendimki. Yurt dışında doğmuş büyümüş. Ve benim O'nu gördüğüm gün tatilinin son günüymüş. Gitti O dedi. Aslında sosyal medyadan onu bulmak zor olmazdı benim için. Ama konuşur muydu benle? Ya sevgilisi varsa? ya sözlü,nişanlı veya evliyse? kafamda bu düşüncelerle eve doğru yürürken vazgeçtim sevdamdan. En iyisi uzak durmak, hiç bulaşmamakdi. o gün hiç unutmam tarih 18/08/2010.

Aklım bana ''bulaşma'' diyordu ama kalp? İlk görüşte aşık olmuştum. Gitti. diyordum gitti... Derken aradan 1.5 ay geçti. Sosyal medya hesabımda gezerken 1 arkadaşlık isteği uyarısı geldi. Açtım baktım O. Tanıdım hemen. Kabul ettim. Tanışmamız o an oldu. İsimleri söyledik, yaşadığımız yerler vs..

Belirteyim ki o benim ben olmadığımı bilmeden tesadüfen ekledi beni. Çok mutluydum. haftada 1 de olsa yazıyordum ve 5 dakikada olsa konuşuyordu benle. Sonra sonra samimiyet ilerledi ve gerçekden arkadaş olmuştuk. Doğum gününde yazdım ona sade bir kutlama mesajı. Teşekkür etti. Ben çoktan aşık olmuştum. Bir gece yatağımda uzanmış O'nu düşünürken, duygularımı açıcam dayanamıyorum dedim kendi kendime. Sabah aldım telefonu elime ve ''^aydır seni düşünüyorum bütün Dünya'm sen öldün. Nedensiz bir şekilde seviyorum seni'' dedim. O an içimde korkular kafamda deli sorular belirdi.

Ya reddederse?

Canımsın oğlum sen kız seni bulmuş arkadaş olmuş niye açılıyosun dedim kendi kendime.

Ama olan olmuştu ve benşm bekleyip cevabını görmekten başka çarem yoktu. Ve akşam üzeri mesaj geldi. ''Çok teşekkür ederim inan çok mutlu oldum. Bende seni seviyorum ama isim koymayalım ilişimize sende gitme'' dedi. Asla gitmiycem söz veriyorum dedim. O günden sonra gece gündüz konuşmaya başladık.Geceleri karşılıklı romantik iyi geceler mesajları, sabah guerek uyanmalar, elde telefon uyuya kalmalar. Bribirimizin gecesi gündüzü olduk. Bu arada bahar ayındaydık ve yaz geliyordu. Yine gelecekti ve yine görecektim O'nu. Hemde sevdiği adam olarak. Çok heyecanlıydık.

Ve yaz geldi

Yaz hiç bu kadar soğuk geçmemişti. Gelmesine 3 hafta kala babası ile aralarındaki sorundan dolayı babası ona Türkiye cezası vermişti. Gelmeyecekti. Tam da hayal kurduğumuz zamandı 20 gün kalmıştı kavuşmamıza. Olmadı. Ama kopmadık. Aksine Aşkımız körüklenmişti. Artık birbirimzin canından çandık adeta. Hemen hemen 1 yıldır birlikteydik. Ama gariptir hiç telefonla konuşmamıştık, birbirimizin sesini duymamıştık.

Sosyal medyadan konuşurduk hep. Sesini duymak istediğimi söyledim ve aradım. İlk sesini duyduğum andaki heyecan ve mutluluk asla tarif edilemez. Kelime haznem yetrsiz duygularımı tarif etmeye. Ama kötü haber şu ki yurtdışı olduğu için istediğimiz kadar kontör alsak da tarife gereği 1 ay içinde maksimim 2 saat konuşabiliyorduk. Ve yetmiyordu tabii ki. Bir gün sabah saat 8-9 arası telefonum çaldı. Yataktan fırladım. Baktım O arıyor. gülümseyerek açtım.

O alo der demez yüzümdeki tebessüm yok olmuştu.

Ağlıyordu. Ne oldu sana dedim bir şeyin mi var dedim. İstanbul'da gece yıkımlı deprem oldu ve oturduğun yere çok yakın sana bir şey oldu sandım dedi. Aklıma kötü şeyler geldi dedi. O gün bir daha aşık oldum ona. 1 Hafta sonra doğum günüm vardı. Bana hediye olarakbir mektup yazıp göndermişti. Mektubu açtım ağlayarak okudum. Mektupta beni ne kadar görmek istediğinden bensiz nefes alamadığından 2 yıldır hasretimi çektiğinden ve istanbula geldiği zaman bana sımsıkı sarılacağından öpeceğinden bahsediyordu. Ağladım. Çünkü ben hayatımda kimseyi öpmemiştim ve hasretle sarılmamıştım kimseye. Gel zaman git zaman yaz geldi tekrar.

Beklenen an!

Gelmesine 1 hafta vardı. Ayrı geçirdiğimiz son hafta. Kavuşuyoruz diyordu. Heycanlıydım. Geleceği günün gecesi konuştuk tarih 9 temmuz 2010 saat gece 04:15 heyecandan uyuyamıyorduk. 8 saat sonra İstanbul'da olcakdi. ilk 1-2 gün çıkamam dedi. Haberi yokdü kimsenin benden çünkü. Tek bırakmazlar 2 gün içinde kaçıcam dedi bir bahane bulup. konuştuk planımızı yaptık.

Uçağa binmeden mesaj attı 2 saat sonra oradayım diye. ayrı olarak geçirdiğimiz 2 senenin bitmesine 2 saat kalmıştı. O'na sarılacaktım, koklayacaktım. Ayaklarım yerden kesilmişti. Ve sonunda geldi. 2 sene sonra ilk kez görecektim O'nu mesajını bekliyordum çağıracaktı. Ve mesaj 12 TEmmuzda geldi. 2 gün sonra. ''Ben parktayım çay içiyorum gel.'' Allah'im dizlerim titremeye başladı. Elim ayağım boşaldı. Çok heycanlıydım. Ve gittim. Her zamanki gibi çok güzeldi. Girer girmez farketmiştim O'nu masaya yaklaştım ve oturdum. Gözlerinin içi güldü. Benimde tabi Konuşamıyorduk. SAbah akşam mesajlaşan biz. Konuşamıyorduk. Çay içtik sadece bakışıyorduk. Soktaydık ikimizde.

En fazla bakıp bakıpgülüyorduk birbirimize. CEsaretimi topladım ve ona sarılmak istedim. Ama oturduğumuz parktaki Çay bahçesinin sahibi dayısının arkadaşıydı. Ve görür duyar diye korktu. 2 gün sonra bana randevu verdi ve mahalleden uzak bir yerde buluşacaktık. buluşma sabahının gecesi uyuyamadım 1 de buluşacaktık öğlen saat sabahın 9 uydu ve ben uyumamışdim. Ve biliyorum ''öküzüm'' uyuya kaldım. Bir kalktımki saat 3. Mesajlara baktım 12 kere mesaj atmış. Öyle bir üzüldüm ki utandım ve kızdımki kendime. Ama dürüstçe anlattım dedim heyecandan oldu sabaha kadar uyumadım gözüm dalmış. Kızmadı. Hatta hoşuna bile gitmiş bu kadar heyecanlanamam. Aynı yerde bir daha buluşmak üzere sözleştik.

Bu sefer kararlıydım. Mafya bile kaçırsa kaçacaktım ve ASLA geç kalmayacaktım.

Ve buluştuk. Yemek yedik çay içdık, bana bir gece önceden giyip kokusunu sindirdiği badisini getirmisonu verdi. Birde 1 euro ani parası verdi sakla diye. O an düşündüğüm şey bunu saklayıp evliliğimizin ilk yıldönümünde ona gösterecektim. Derken kalk dedi. Şaşırmstim. Kalktım elimi tuttu ve beni bir yere götürdü amacı caddeden uzaklaşıp daha sakin bir yere gitmekmiş. Tabi ben İstanbul'da yaşadığım için Ondan daha bilgiliyim ben O'nu götürdüm sakin bir yere. Elimi bıraktı ve 2 adım uzaklaşıp kolarını açtı. O'na sarıldım. ' senedir dokunmadan sevdiğim kız kollarımdaydı. Omzunu öptüm. daha sıkı sarıdı ve yanağımdan öptü defalarca. En son kafamı çevirdim ve dudak dudağa geldik. Hiç öpüşmemiştim ama çok seviyordum korkumu yendim ve öptüm O'nu. Ufak ufak karşılık veriyordu.

Uçuyordum mutlulukdan. Ordan başka yere gecdik sonra. Geze geze mahalleye geldik. aynı akşam mesaj attı ve yazlığa Antalya'ya gideceklerini 10 gün kadar gelemeyeceğini söyledi. Akşam gittiler. Bu arada telefonu kapandı yurtdışı kayıtlı olduğu için. İletişimimiz kesildi. farklı numaralardan arada sırada aradı gizli saklı.

10 gün sonra gece face de gördüm ve mesaj attım. Konuscak durumda değilim arkadaşımla kavga ettim dedi. Tabi erkek değildir diye düşündüm. kim dedim ne oldu dedim anlatmadı. Uyuyamıyorum sınırden dedi. Biraz daha ısrar edince ''Üzerime gelme!'' dedi. Şok olmuştum. Neyse ben yatıyorum dedi. Arkadaşıma kavga ettşm uyuyamıyorum diyen kız benle kavga edince uyumaya gidebiliyordu. Nasıl bir arkadaştı bu acaba? o gece uyuyamadım akşam yine parka gittim ve ordaydı. İlgilenmedi benimle. Bende sen beni sevmiyorsun dedim. Umrunda bile değilim dimi dedim. Ciddi olamazsın 2 senedir konuşuyoruz böylemi düşünüyosun gerçekten dedi. Evet dedim. Peki dedi ve gitti. Haklıydım emindim. Bana mesajlar atan hayalimle uyuyan kızdan eser yoktu. 1 aylığına gelmişti ve yazlıktı küsmelerdi 1 ay geçmişti.

Mesajlarımı dakikasında cevaplayan kız saatlerce bekletiyordu beni ve bahanesi ders çalışmaktı.

Ama habire fotoraf yukluyordu ve sayfalara yorum yapıyordu bildiğin ınternet sörfündeydi. Mesaj atmadım. İyice sağlam bir kavga ettik sonra barıştık ama ilk hissettiklerim gibi hissetmeyecektim artık. doğum günümde mesaj astmaması çabası olmuştu ve ayrıldım. Senin hayatında anladım ki bana yer yok dedim. Ama ben aradan 6 ay geçmesine rağmen doğum gününü unutmamışdtim. /hoş hala unutmadım). ve mesaj attım. Iyıkı doğdun umarı mm hep mutlu olursun diye. Saol sende kendine çok iyi bak dedi. 1 ay sonra o kafayla askere gittim. Aklımdan çıkmıyordu bir türl. Günler geçmek bilmiyordu. Acemi birliğinden izne geldiğimde O'da istanbuldaydı. Ama hiç yüz vermedim çünkü 1 hafta sonra tekrar usta birliğine dönecektim. O'nu İstanbul'da bırakıp Erzuruma gittim ama içim rahat değildi ve mesaj atıp hakkını helal etmesini söyledim. Gidipte dönmemek dönüpte bulamamak vardı.

Allah ailene kavuştursun tez zamanda dedi. Saol dedim bir dahada yazmadım. Ve askerlik bitmişti nişanın 7 sinde geldim. Ve yine yaz geldi tekrar geldi tabi O da. Bariz bakıyorduk birbirimize ama gurur izin vermedi ikimizede o sene hiç konuşmadan gecdi gitti. ! sene sonra tekrar geldiğinde ise yanında başka bir çocuk vardı. O'nu sevdiği her halinden belliydi. o gün cldum ben. Elele yanımdan geçtiler. O'nu gömdüm içime o gece. Ve gelelim günümüze. 2 gün önce tekrar geldi 21 ocak 2016. Ben biliyorum geldiğini şu an 10 dakka meşfemde ve geldiğini bildiğimden artık haberi bile yok..

Gelelim sona. Canımı ne kadar yaksada hakkım O'na anasının şutu gibi helal olsun. Bela okumuyorum çünkü çok sevdim ahim tutmasın. Allaha'da şükürler olsun ki bana gerçek aşkı yaşattı. Yıllardır açısını çekiyorum ama önemli değil. O mutlu olsun ben çekerim. SAÇININ TELİNE BİLE AŞIĞIM. Ama...

Ama varsa bir cümlede, kalan kelimelerin hiç bir önemi yoktur!