Aşkın Gelişi ve Gidişi

Buradan bir arkadaşımın "Hiç aşık oldun mu?" sorusuyla bu benceyi yazmaya karar verdim.Aynı soruyu kendisine sorduğumda:"Oldum. 4 sene sürdü. Ondan sonra bir daha uzun süreli aşık olamadım." dedi.

Ben hiç aşık olmadığımdan bu konu ile ilgili bir sürü soru sıraladım kendisine. Sağ olsun hiç kırmadan cevapladı. Bu bencede sorularım ve onun verdiği cevapları sizinle paylaşacağım. Tabi onun da izni var.

İlk sorumdan sonra "Neden ayrıldınız?"diye soruverdim.

O ise "Ben artık bir adı olması gerektiğini düşünüyordum o istemedi. Uzaklaştı ben ciddiyete bindirince ilişkimizi." dedi. Garipti. Saçma gelmişti bu durum.

"Ne zamandan beri ayrısın,atlatabildin mi bu durumu?" diye sordum. 4 sene az buz bir zaman değil sonuçta.

"2 sene oldu ayrılalı. Nerde ne yapıyor bilmiyorum. Atlattım ama zor oldu." dedi. Zor olmasını anlıyordum. Yaşanmışlıklar ve bitmişlikler insana zarar veriyor olmalıydı.

"Nasıl tanıştınız?" diye sordum.

"Üniversiteye hazırlık için gittiğim dershanede ilk gün sağ çaprazımdaki sıraya oturmuştu. Sonra gittim, yanına oturdum ve tanıştık arkadaş olarak." Şaşırdım bu cevabına. Hatta çekinip çekinmediğini bile sormuştum. O ise çekinmediğini 18 yaşında iken böyle şeyleri düşünmediklerini söylemişti. Anlatmaya devam etti."İlk olarak arkadaş olarak yaklaştım tabi ama çok beğenmiştim onu. Dershane bitti ama hep görüştük. Sonra birgün yüzüne çekindiğimden dolayı söyleyemediğim şeyi akşam konuşurken telefonda söyleyiverdim."

"Tepkisi nasıl oldu? Nasıl devam ettiniz?" diye sorduğumda "Tepkisi hemen kabul etmek oldu. Hissediyordum zaten onunda ilgisi olduğunu. Ama benden bekliyordu. Dediğim gibi çekingendim o zamanlar. Gerçi halada öyleyim. Çok iyiydik. Eğlenceli bir kızdı. Ablasıyla kavga ettiğinde yansıyordu bize sadece. Gezdik, tozduk, bisiklete bindik, piknik yaptık, tatile gittik. Klasik her çift gibi yani. Anne ve ablasıyla tanışmıştım zaten. O yüzden onlarda rahattı benim yanımdayken." dedi.

Tekrar yineledim "Nasıl bitti?" sorusunu.

"Bitmesi ablasının laf etmesiyle başladı. Belkide haklıydı.Üç buçuk sene geçmiş geziyoruz tozuyoruz etraf laf söyleyecek 23 yaşındasınız, diyordu. Bende en azından niyetimi belli etmek için sözlenelim/nişanlanalım dedim. Rahat edecektik. O istemedi. Ablasının zoruyla yapıyorum gibi düşündü.6 ay boyunca ilişkimiz geriledi. Hep yaptığımız şeylerden kaçmaya başladı. Hafta sonları bile buluşamaz olmuştuk. Sonra aldım bunu birgün. Yine konuşmuyor filan. Sahilde bir yere oturduk. Ağustos ayıydı. Sen istemiyorsun beni artık, dedim. Artık onun peşinde koşacak takatim kalmamıştı ve soğutmayı başarmıştı. Bişey diyemedi. Ağladı biraz. Sonra evine bıraktım ve bitti o gün"

Daha sonra biz aşkı bulamayanlar için bir tavsiye istedim ondan.

"Aşk güzel şey tek dikkat edilmesi gereken şey aile içindeki sorunları iki tarafta yansıtmamalı. Sadece 2 kişi arasında yaşanmalı."

Diyeceğim o ki; asla bir şeyler için geç kalmayın, etrafa karamsar gözlerle bakmayın. "Aşk beni bulmaz" safsatasını atın kafanızdan.

Umarım herkes payına düşeni alabilir bu gerçeklerden.

Sorduğum soruları içtenlikle cevaplayan arkadaşıma çok teşekkür ediyorum:) Okuduğunuz için teşekkürler

#yarenbirsen