Gökyüzüm Sende Kaldı

Bir kadın sevdim ben , beni benden alan uzaklara götüren ve geri getirmeyen bir kadın sevdim.

Bir kadın sevdim ben böyle kendimi kaybedecek kadar çok sevdim mutluluğun onda olduğuna inandırdım kendimi. Ne çok severdim onu herşeyden herkesten kıskanırdım öyle ki içime alıp sokasım gelirdi kimse görmesin kimse konuşmasın diye onla. İşin tuhaf olan kısmı benim olmayan birini nasıl kıskanıyordum sanırım hayatta ki en berbat şey senin olmayanı kıskanmak ne sahiplenebiliyorsun ne hesap sorabiliyorsun.

Öyle seviyordum ki onu gözlerine bakarken kaybolmaktan korkuyordum hayatımda en çok yapmak istediğim şey ona bir kere sarılmaktı. Sarılırken kokusunu içime çekmekti yapamadım. İçimde daima acısı kaldı ama keşke ne olursa olsun sarılsaydım dediğim günler oldu. Bazen ne kadar çok seversek sevelim sevilmiyoruz. Oysa onu en çok ben severdim bundan adım gibi emindim. Güzel severdim ben ama güzel sevmek sevilmek için yeterli değilmiş. İnsanın sevilebilmesi için herkes gibi olması gerekiyormuş ben herkes gibi olmaya karar verdim.

Benim gökyüzüm sendin be kadın!

Anne bak oğlun bu sefer derin yaralar aldı. Söylesene be anne kim sever onu ben gibi kim sahiplenir onu bu kadar kim benimser onu ben gibi anne kim onu sevebilir benim sevdiğim gibi? İnsan sahip olamadığı bir şeyin acısını çekebilir mi ? Ben çekiyorum anne hemde öyle ki sanki her geçen gün daha da artıyor bu içimdeki kahrolası acı. Severken kavuşamadım ya onun mu yoksa bu kadar çok sevmenin acısı mı biliyorum; kimse sen gibi sevmez anne ama ben bir nebze olsa da sevilmek istedim sadece o tarafından. Benimle o olsun başka kimseyi istemem ki ben o yanımda olsun ben tüm dünyayı karşıma alırdım küçükken düşünce acıyan yerimi öperdin geçerdi. Anne sol yanım acıyor öpsene geçsin sol yanım.

En çok canımı acıtan da sevilmemekti çünkü deliler gibi severken sevilmek ister insan bende sevilmek istedim. Ama olmadı sevilemedim iliklerime kadar canımın acıdını hissettim. Ne sevmek ne sevilmek umrumda şu sıralar sadece uzaklara gitmek istiyorum geri dönmek bile istemiyorum.

Her zaman böyle oldum ben herkesi her şeyi çok severdim benim olmayan şeyleri sahiplenmek konusunda üzerime yoktu başkalarının oyuncaklarıyla oynamaktansa kendi oyuncaklarımla oynamayı tercih ederdim ama kimsenin de benim oyuncaklarımla oynamasına izin vermezdim. Belki beni ben yapan nokta da buydu bilemiyorum. Bir oyuncağım kırılsa düşsem ağlardım. Çığlık atar herkesi başıma toplardım, susmak nedir bilmezdim.

Şimdilerde susmak büyük marifet! Herkese karşı her şeye rağmen susmak canım acısa bile bırak ağlamayı çığlık bile atamıyorum. Öğrendim ki , yıllar yıllar önce o oyuncakları kırılsa düşse ağlayan çığlık atan yoktu aynaya baktığım da delice bir kadını seven ve sevilmeyen bir adam vardı. Sustum içime attım her bir şeyi sıktım yumruğumu vurucaktım aynada gördüğüme ama yüreğim el vermedi işte sevilmeme rağmen sevmek istemiyorum ama yüreğim el vermiyor. Bazen öyle olur ya öyle işte.

Bir kadın sevdim ben bana bunları yazdıran.

Yazar & Yunus Emre Çiftci

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Bir başka Bencem'de görüşmek üzere esen kalın.